Interview

'Op de Parade werd ik tien keer verliefd op een avond'

Het is weer Paradetijd. De hele zomer tourt het kleurrijke theaterfestival door het land. Acteur Pepijn Gunneweg (Het Klokhuis, Ashton Brothers) ging voor de Volkskrant naar de Parade in Utrecht. 'De voorstelling Lachen! was magisch.'

Pepijn Gunneweg. Beeld null
Pepijn Gunneweg.

Ben jij een vaste Paradebezoeker?

'Jazeker. Ik probeer elk jaar te gaan en heb er ook veel opgetreden. Als kind wilde ik al heel graag met het circus mee. Ik denk dat de Parade daar het dichtstbij komt.'

Waar komt die fascinatie vandaan?

'Dat weet ik niet. Ik was vrij jong toen ik er voor het eerst heenging en meteen gefascineerd. Dat rondtrekken met een wagen en publiek moeten trekken, dat is het leuke van de Parade. Toen wij net begonnen met circustheatergroep Ashton Brothers was het keihard werken om mensen überhaupt naar binnen te krijgen. Niemand kent je.

Op een gegeven moment bouw je publiek op en zoeken mensen jou. Moesten we echt mensen weg gaan sturen en dat meisjes zeiden: 'Als ik mijn rokje omhoog doe, mag ik dan naar binnen?' Heel bizar.'

In Ashton Brothers zat veel energie. Zoek jij dat zelf ook bij een voorstelling?

'Niet per se. Dat vond ik het mooie aan Lachen! van Wil van der Meer, de eerste voorstelling die ik gezien hebt. Deze ging over een clown die op zoek is naar de zin van het bestaan. Over echt willen zijn. Hij ging van een hysterische clown naar een man die leuk gevonden wil worden. Op het eind zong hij een lied van Schubert, op een heel kleine en breekbare manier. Toen viel de tent stil, dat is heel knap. Het was echt magisch en ontroerend.'

Hij zegt dus dat hij leuk gevonden wil worden. Herken je dat?

'Ik denk dat iedereen dat heeft. De clown ging op een gegeven moment gebreken van mensen opnoemen en als iemand zich erin herkende moest diegene zijn hand opsteken. Maar iedereen is te bang om dat te laten zien. Mensen vragen bijvoorbeeld wel eens aan mij: Jíj bent toch niet onzeker? Maar ik ben alleen maar onzeker.'

Ik denk dat het acteursbestaan ook wel onzeker is.

'Elke avond is onzeker. Je stelt jezelf bloot op een podium en laat jezelf afslachten of dragen door 900 mensen. In het dagelijks leven is dat ook wel zo, mensen gaan toch in een keurslijf zitten. Mijn dochter is 2.5 en heeft dat totaal niet. Die ligt gewoon naakt op de grond in haar neus te peuteren. Er komt een moment dat ze zich daarvoor gaat generen. Ik hoop dat dat nog even wegblijft.'

Na het ontroerende Lachen! gingen we naar de poppenvoorstelling De Jeugd van Tegenwoordig presenteert Watskeburt?! The Deleted Scenes, waarin poppenspelers de leden van de Jeugd speelden. Dat was heel anders. Wat vond jij?

'Ik ben gefascineerd door poppentheater en ook een beetje door de Jeugd van Tegenwoordig-generatie. Ik was heel benieuwd hoe ze dat zouden vertalen in een poppenvoorstelling. Ze hebben een strakke voorstelling neergezet. Met een pop iets vertellen zodat je de spelers vergeet, dat is heel knap. Ze hebben twee weken gerepeteerd met deze voorstelling, echt ongelooflijk. Poppenspelen is iets magisch. Als het goed wordt gedaan, is het heel erg grappig. En dit was goed gedaan. '

null Beeld null

Ik hoorde je vaak lachen. Wat vond je zo grappig?

'De kleine details, de blikken van de poppen. Ik houd erg van kleine vondsten.'

Je hebt zelf meegewerkt aan het laatste stuk, The Amazing Lestica Story van Grandia en Smit, dat over een bizar Amerikaans performerscircus gaat. Hiermee ben je uiteindelijk gestopt.

'Ik was zo moe van de afgelopen jaren en met een druk jaar voor de boeg zag ik het niet zitten om heel de zomer weer door te bikkelen. Het is een mooie voorstelling geworden en ik ben heel trots op filmregisseur Marco Grandia dat hij is doorgegaan. Ik ben goochelaar, medebedenker en ken alle geheimen. Dan ben je niet verrast door het effect zelf en is het lastig in te schatten wat de impact is van een effect. Ik ben heel benieuwd hoe dat voor jou was als onbevangen kijker?'

Ik was zeker verrast. Al duurden sommige grappen erg lang. Wat zou je zelf nog willen maken voor de Parade?

'Ik zou het lef willen hebben om iets in mijn eentje willen doen. Maar daar ben ik misschien nog niet aan toe. Het lijkt me heel leuk om dat gevecht aan te gaan met mezelf.'

Kiezen

Opkomende acteur of gevestigde naam?
Opkomende acteur, dat is toch spannender

Ingelezen in een stuk of blanco de voorstelling in?
Ik lees me niet in

One-man-show of een gezelschap?
Geen voorkeur

Nuchter of met een biertje achter de kiezen?
Ik kom er niet nuchter vandaan. Parade is ook juist wel het dansen en sjansen.

Op een date of met je vrienden?
Als je iemand meeneemt, weet je wel meteen wat je in huis hebt. Ik werd vroeger op de Parade tien keer verliefd op een avond.

Ontroerd of lachen?
Allebei. Het blijft langer hangen als je geraakt wordt.

Muziektheater of geen muziek?
Liever wel muziek.

Optreden of bezoeken?
Optreden.

Autobiografisch of fictie?
Ik houd van persoonlijk, dat kan ook fictief zijn.

In je eentje bijkomen of bijpraten?
Na afloop bijpraten vind ik het leukste wat er is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden