Op de leeslijst: Luyendijk, Dawisha en Heijtze

Zoveel boeken, zoveel keuzes. Om u te helpen selecteert de Volkskrant wekelijks de drie beste, mooiste of spannendste nieuwe titels. Deze week: het langverwachte boek van Joris Luyendijk over bankiers uit de Londense City, het vernietigende Putin's Kleptocracy van Karen Dawisha en De man die ophield te bestaan van Ingmar Heijtze.

Beeld Joost van den Broek

Joris Luyendijk
Atlas Contact
240 pagina's
€19,99

Wie kent de man die Nederland veroverde met zijn boeken over Egypte en het Haagse Binnenhof niet? Twee jaar lang zat Joris Luyendijk ondergedompeld in de de Londense City, het hart van de financiële wereld, waar hij ruim tweehonderd bankiers interviewde.

Toen op 15 september 2008 de Amerikaanse bank Lehman Brothers failliet ging, stortte de wereldeconomie op een haar na in. Bankiers in de City hamsterden voedsel, zetten hun geld om in goud, of bereidden de evacuatie van hun kinderen naar het platteland voor. Het boek beantwoord een aantal prangende vragen van de lezer. Zijn bankiers monsters? Is hebzucht het probleem? Kan het weer gebeuren? Zijn de diepere oorzaken van de crash van 2008 weggenomen, of is de financiële wereld nog altijd een tijdbom in het hart van onze samenleving?

In de lente van 2011 vroeg The Guardian Luyendijk om voor de Britse krant een blog te beginnen over de City. Op dat moment was hij een leek op dat vlak. Nu, vier jaar later, is hij het die de lezer van alle mogelijke (inside)informatie voorziet over de financiële sector.

Joris Luyendijk (1971) werd geboren in Amsterdam. Hij studeerde politicologie, geschiedenis en Arabische en religieuze antropologie. Hij debuteerde in 1998 met Een goede man slaat soms zijn vrouw, een boek over zijn tijd in Egypte. Dit debuut viel zo op dat hij als correspondent Arabische Wereld werd gevraagd door Radio 1 en de Volkskrant. Hij bleef er tot 2003 en werkte de laatste drie jaar voor de NOS en NRC Handelsblad.

Over deze periode schreef hij het boek waar hij definitief mee doorbrak: Het zijn net mensen. In 2011 verscheen zijn boek Je hebt het niet van mij, maar... over Haagse fluisteraars. Vlak daarna kreeg hij een baan aangeboden bij de Engelse krant The Guardian, waar hij een blog bijhoudt over de financiele wereld vanuit antropologisch perspectief bekeken. Dit kan niet waar zijn komt hier direct uit voort.

Jonathan Witteman geeft vijf sterren aan Dit kan niet waar zijn: 'Aan boeken over banken is sinds de crisis net zomin gebrek als aan romans over een gereformeerde jeugd, maar boeken waarin bankiers hun eigen beroepsgroep portretteren zijn zeldzaam. In Dit kan niet waar zijn doen ze dat anoniem, want het doorbreken van de bancaire omerta staat in de City gelijk aan het tekenen van je ontslagbrief. Het levert een genuanceerd zelfportret op, wars van banker bashing en clichés. Ook bankiers blijken net mensen, zelfs met humor en zelfreflectie.'

Dit voorjaar gaat Joris Luyendijk op tournee door het land om te spreken over zijn boek Dit kan niet waar zijn. Onder bankiers. Voor meer informatie: atlascontact.nl/lezingen-joris-luyendijk

Beeld -

Putin's Kleptocarcy

Karen Dawisha
Simon & Schuster
445 pagina's
€30,99

'Karen Dawisha is zeker niet de eerste auteur die beschrijft hoe Poetin al in de jaren negentig de centrale persoon werd in een groep bestuurders, politici en zakenlieden die - vaak met een achtergrond in de KGB en met uitstekende banden met de Russische maffia - later de ruggegraat gingen vormen van de bestuurlijke en zakenelite van het land,' schrijft Arnout Brouwers in zijn recensie over Putin's Kleptocracy.

'Maar wat haar boek zo indringend maakt, is de secuurheid en de volledigheid waarmee ze in de acht jaar die ze aan haar boek werkte alle mogelijke beschikbare bronnen heeft gebruikt voor haar beschrijving van de opbouw van een door en door corrupt regime, geleid door een groep ex-KGB'ers die diep gefrustreerd waren door het verlies van het Sovjetrijk en uit waren op revanche. 'Maar zelfs als dat niet zou lukken, konden ze ondertussen tenminste allemaal rijk worden.' Het beeld dat uit dit boek oprijst is des te vernietigender vanwege het ontbreken van een emotionele toon: ze laat de bronnen en de koude feiten voor zichzelf spreken.

En dat doen ze: de criminele opzetjes, de banden met de maffia en het misbruik van officiële functies spatten van de pagina's af. Zo sterk, dat Dawisha's vaste uitgever, de Britse Cambridge University Press, weigerde het boek uit te geven uit vrees voor rechtszaken. Het is nu alsnog beschikbaar omdat ze, door tussenkomst van Ruslandkenner Edward Lucas van The Economist, alsnog een uitgever heeft gevonden in de Verenigde Staten.

Karen Dawisha is professor in de politicologie en Ruslandstudies aan verschillende Amerikaanse universiteiten. In 1975 behaalde ze haar Phd aan The London School of Economics. Ze publiceerde meerdere artikelen en boeken over Russische Politiek.

Beeld Simon & Schuster

De man die ophield te bestaan

Ingmar Heytze
Podium
56 pagina's
€16,50

Vorig jaar werd dichter Ingmar Heytze (1970) voor het eerst vader. In de vele doorwaakte nachten die volgden, dichtte hij in alle eerlijkheid over zijn ervaringen. Met verwondering slaat hij gade wat dit nieuwe leven teweegbrengt.

Ze slapen niet, de niet-bestaande mannen -

ze wachten op de ochtend en ze staren

in de nacht als dieren, diep begraven

onder folders, kolven, formulieren

en de koude, blauwe zerk van het heelal.

Ingmar Heytze (1970) publiceerde tien dichtbundels. In 2008 ontving hij de C.C.S. Croneprijs voor zijn gehele oeuvre. Zijn laatste bundel, Ademhalen onder de maan, werd bekroond met de Hugues C. Pernathprijs 2013.

Maria Barnas geeft De man die ophield te bestaan drie sterren: 'Alles wat men bij een zwangerschap kan verwachten komt voorbij: onzekerheid, redeloze trots, vermoeidheid, een kotsende vrouw, de echo, de vroedvrouw. In 'Verloskunde' voelt Heytze zich buitengesloten: De vroedvrouw praat met mijn vriendin./ Ik heb straf vandaag, zit op een stoel/ niet te bestaan. Juist wanneer de dichter zich ongemakkelijk voelt, zijn de gedichten op hun sterkst. Dan ontstaan er wrange regels die niet precies te duiden zijn en die de lezer op het puntje van zijn stoel houden: Op tafels slapen baby's/ eeuwig in hun halve houten buik.'

Beeld Podium
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden