OP DE GRENS

Het Drielandenpunt is in Vaals, dat weet je. Maar je wist vast niet dat er nog een drielandenpunt is. Waar dan?...

MARTIN SCHOUTEN

Je rijdt richting Enschede, neemt de afslag Oldenzaal, dan de afslag Losser, dan die naar Overdinkel. In Overdinkel neem je Welpeloweg, sla je de Ruhenbergerweg in en vervolgens de Hajanweg, die je weer verlaat voor de Drielandweg. Dat is een zandpad, tussen de mais, de rogge en de aardappels, dat je volgt tot even voorbij de tweede bocht. Daar begint, achter een houtwal, weer een maisveld. Je loopt langs dat maisveld naar het bos en daar ga je rechts de greppel in. Of je neemt, bij slecht weer, het bospad langs de greppel. Zorg er in elk geval voor dat je stevige schoenen draagt en een lange broek, die bestand is tegen de doornige takken van de braamstruiken die het daar op je benen hebben gemunt. Achter het bos hoor je een snelweg en naarmate je verder loopt hoor je die steeds beter, want die greppel brengt je daarheen en tenslotte sta je aan die weg, achter een vangrail, en zie je aan de overkant een bord met: Driland - ihr Restaurant.

Dat is dus Duitsland en daar ga je dan meer heen voor een kop koffie, want aan jouw kant van de weg is er nog steeds niets dan dat stomme bos en die vervelende greppel. Je steekt de straat over en aan de overkant stuit je op een grote steen met in moeilijke letters iets over het graafschap Bentheim. Op dat moment stopt een bejaarde fietser, die in het Duits een praatje met je begint: hij staat in Nordrhein-Westfalen, jij staat in Nieder-Sachsen en daar is Nederland, daarom is dit het drielandenpunt. Interessant, zeg je, met een accent dat je Nederlanderschap verraadt, waarop de bejaarde overschakelt op het Twentse dialect: jazeker, hij is in Enschede geboren, in de oorlog heeft hij een jaar in Afrika gezeten, in '44 is hij door de Russen gevangen genomen en na '45 had hij in Nederland dus niet veel meer te zoeken. Fout geweest, kortom, maar niet te beroerd om je op een andere steen te wijzen aan de overkant van de weg, pal achter die vangrail, een oude grenssteen uit 1759, kijk maar, het jaartal staat er op, en daaronder 1824, toen werden de grenzen hier nog eens vastgesteld tussen het koninkrijk Hannover, het koninkrijk Pruisen en het koninkrijk der Nederlanden.

Het Koninkrijk der Nederlanden omvatte toen Belgie en, via een personele unie, ook Luxemburg. Onze grens met Pruisen begon toen dus bij de Luxemburgs-Franse grens, waar grenspaal 1 kwam te staan. Op het Drielandenpunt in Vaals staat nummer 193 en hier in Drieland staat de laatste, nummer 862, kijk maar, dat nummer staat nu op deze oude paal uit 1759. Hier begon dus ook de nieuwe reeks grenspalen met Hannover, kijk, op deze zelfde oude paal staat ook nummer 1 en dat gaat dan door tot nummer 203 bij Nieuw-Statenzijl aan de Dollard. We kijken de auto's na die die kant op rijden. Weer een Polak, zegt de oude man, ze halen hier alle auto's weg, je kunt je auto niet laten staan of ze halen hem leeg, kijk, weer een Polak! Hitler's Oostfront, o nee, daar was hij niet voor niets, leer hem de Polakken kennen.

Martin Schouten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden