Op de dijk

Veertien bussen staan in het gelid met de kont naar zee. Neeh, Zuiderzee is nu IJsselmeer, luidt het refrein van het bekende lied....

'Godsamme', zegt zijn vrouw.

Zou er een plek ter wereld zijn die in souvenirdichtheid kan wedijveren met de Dijk in Vo len dam? Klompen, kleedjes, klokjes, bloem bollen, molentjes, zeeën van Delfts blauw. En niet te vergeten de mensen zelf die zich een Volendams kostuum laten aantrekken om daarin op de foto te gaan. Bij J. Zwart hoed bijvoorbeeld. Er staat continu een rij wachtenden: Neder landers, Spa n jaar den, veel Ital ianen van daag. Aankleden, fotograferen, afrekenen. De keuze is uit drie decors: keukenschouw, vissershaven en gevel. Bijna iedereen wil de keukenschouw. 'Let op', zegt de fotografe, 'rechtop zitten, kijk naar mijn hand, ik tel eenne-tweeë en dan roepen jullie cheese!' En ze telt eenne-tweeë en de Volendams gekostumeerden zeggen cheese.

Zo ook staan in de etalage de bekende Nederlanders gefotografeerd. 'Hé kijk, André Hazes', roept een jongetje blij verrast. 'En André van Duin! En Aart Staartjes! Heel Sesamstraat!' 'Kom, gauw naar binnen', zegt zijn moeder.

Zijn wij - vooral na de grote Nieuw jaars brand op de Dijk - niet allemaal Volen dammer? Imca Marina, Edwin van der Sar, Danny Blind, Jenny Arean, Henny Huisman?

'Hé, is dat niet Raymond van het Groene woud?', vragen de mannen in Het Praathuis zich luidkeels af en ze roepen diens look-alike naar binnen. Onlangs zat ook André Hazes bij hen. Het Praathuis is een soort serre 'op het mooiste plekje aan de haven'. Vierkant met vensters rondom, zodat de gepensioneerde mannen van Volendam naar alle kanten kunnen uitkijken. Van de gemeente, omdat ze op hun vorige 'hangplek' zo nat werden als het regende. Een bedrijf sponsorde een vloerkleedje, een ander de stoelen. 's Winters kijken ze dia's op een scherm dat ze dan uit het plafond naar beneden laten komen.

Nu zoeken ze een sponsor die een bus wil betalen voor een reisje rond het IJsselmeer. Het zit er altijd vol met netjes geklede mannen, die vol zitten met grappen. Vooral hij daar, die zogenaamd uit de busreisprospectus voorleest: 'En de pastoor sprak tot de schare: de rest van de ouwe klare gaan we tot morgen beware.'

Ze praten over het harde werken dat ze gedaan hebben, dat elke Volendammer doet, niet zelden ten koste van zijn gezondheid. 'Maar ja', zegt Dick, 'ik zeg altijd: je doet wat je doet.' Zijn buurman: 'Je doet wat je doet, Dick.' Ze zijn het er ook over eens dat het na de brand stiller is gebleven op de Dijk. Min der volk, minder groepen toeristen, 'minder gillende meiden op zaterdagavond'.

De Teekens uit Oude Pekela doen met hun Italiaanse schoonfamilie een dagje Vo len dam en Amsterdam. Aan de kraam van Jan Snoek ('Warme gebakene Fisch, Warang bakka visie, Ikan goreng panas') eten ze voor 53,50 gulden warme vis. 'Meneer spreekt ook 'n woordje Italiaans?', constateert Teeken verbaasd. 'Iedere Volendammer as 't moet', zegt Jan Snoek. 'En wanneer moet het?', vraagt Teeken. Snoek maakt met duim en wijsvinger het geldgebaar.

Nou nee, zegt Teeken, ze zullen niet speciaal gaan kijken naar waar het heeft gebrand op de Dijk. 'Het is niet zo mooi, hè, als je daar als toerist heengaat.' En inderdaad zijn er weinig of geen mensen die blijven staan om Grand café Wirwar te fotograferen, of de nok daarboven waar 't Hemeltje was. Je ziet trouwens niet anders meer dan een gesloten etablissement met gestapelde stoelen binnenin. Zodat de buitenlandse toeristen al helemaal niks opvalt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden