Op 5 mei waren we vrij

Dertigers van nu vragen zich af hoe Anne Frank ook alweer uit de onderduik kwam. Dat stelde schrijfster Jessica Durlacher onlangs in een interview in de Volkskrant. Volgens Durlacher was het nodig om in het theaterstuk Anne ook de gebeurtenissen na de laatste dagboekbrief te verwerken, anders begrijpt de jongere generatie de context niet.

Op mijn basisschool in Drenthe waren 4 en 5 mei data waarop we ons met aandacht voorbereidden. We maakten werkstukjes, de klas legde een krans bij het dorpsmonument en een meneer die de oorlog had overleefd kwam op school vertellen over zijn kampervaringen. Op 5 mei waren we vrij, in meer betekenissen van het woord.

Inmiddels ben ik begin dertig en moet ik op 5 mei gewoon werken. Op 4 mei op de Dam kotsen toeristen over je schouder tijdens het volkslied (echt gebeurd!). Ouder worden ontnuchtert, dat zal eenieder die zijn schouders ophaalt over de nationale- feestdagdiscussie kunnen beamen.

Onlangs las ik het boek Necropolis van de Sloveens-Italiaanse schrijver Boris Pahor. In de Tweede Wereldoorlog zat Pahor gevangen in Natzweiler-Struthof, een nazikamp in de Vogezen. Pahor leeft nog. Andere Tijden besteedde in april een uitzending aan Natzweiler, met interviews met Nederlandse overlevenden.

Gek eigenlijk dat we zelfs nog tijdens het leven van deze mensen niet één dag van de jaarlijkse economie kunnen missen om bij Tweede Wereldoorlog stil te staan.

Anne Frank kwam niet uit de onderduik; zij werd gedeporteerd. Het is beschamend als we zelfs die kennis niet meer kunnen ophoesten.

Ankie Lok (32), Amsterdam

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden