Oorlogsvluchteling én gastarbeider

Van de ruim 2 miljoen Syrische vluchtelingen in Turkije verblijft 90procent niet in een kamp, maar in de stad. Daar scharrelen ze zelf een bestaan bij elkaar. Ondernemende Syriërs hebben in steden als Istanbul bedrijfjes opgezet, vaak restaurants. Hun landgenoten werken in de bediening of de keuken. Loon: zo'n 1.200 lira (350 euro) per maand. Werktijden: 12 uur per dag, 7 dagen per week.

Amel AlRased (22) uit Damascus werkt vandaag voor het eerst in restaurant Dogu Caziberi. 'Ik ben vorige week in m'n eentje naar Turkije gekomen, mijn familie is in Syrië gebleven. Mijn vader is overleden. Ik wil geld verdienen, zodat mijn zusjes ook kunnen studeren. Ik heb toerisme gestudeerd. Het gaat niet zo goed met mijn werk hier. Het is druk en er zijn spanningen onder de collega's, allemaal Syriërs. Ze zijn hard. Vandaag werd een gehandicapte klant niet geholpen.' Ze veegt haar tranen weg met een servetje en vervolgt: 'Misschien werk ik liever met Turken, want mijn landgenoten zijn helemaal niet aardig. De volgende dag neemt Amel ontslag. Cigdem Yuksel
Saad Hafez (38) uit Damascus ontvangt de gasten in restaurant Halep (Aleppo). 'Oorspronkelijk kom ik uit Mardin in Zuidoost-Turkije, maar ik heb mijn hele leven in Syrië gewoond. Ik heb een vrouw en twee kinderen, wij hebben dezelfde problemen als alle Syrische vluchtelingen. Ik zie mezelf als Syriër. Turks spreek ik nauwelijks, wel Koerdisch. Mijn ouders wonen nog in Mardin. Als ik daar ben, moet ik doen alsof ik Turk ben.' Cigdem Yuksel
Malek Sharabi (18) uit Aleppo werkt sinds een jaar in eethuis Tarbus Broast. 'Vóór de oorlog was ik gelukkig. Ik studeerde economie. Ik had vrienden, familie. Dat leven mis ik. Sommige van mijn vrienden zijn overleden, anderen zitten in Europa, we hebben contact via internet. Toekomstdromen heb ik niet meer. Ik kan alleen aan overleven denken.' Cigdem Yuksel
Murshid Ahmed (26) uit Idlib werkt sinds een week in restaurant Sham Turk, maar verblijft al 20 maanden in Turkije. Eerst werkte hij in een fabriek. 'Ik studeerde voor wiskundeleraar. Lesgeven kan ik hier niet, ik spreek geen Turks. We wonen met z'n achten in een appartement. We hebben vier bedden, daar doen we het mee. Ontmoeten we mensen zonder woonruimte, dan mogen ze blijven. Soms liggen we met twaalf man in die vier bedden.' Cigdem Yuksel
Mustafa Talib (28) uit Aleppo werkt sinds een jaar in restaurant Alqubtan. 'In Syrië was ik marketingmanager. Ik mis mijn land erg. Mijn hele familie zit er nog. Als het weer veilig is, wil ik terug. Anders wil ik naar Europa. Redenen om in Turkije te blijven heb ik niet.' Cigdem Yuksel

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden