Oordoppen op het werk is de wereld op z'n kop

Mag ik even heel erg, buitengewoon zelfs, versteld staan van de uitspraak van de kantonrechter (de Volkskrant, 15 april) over de overlast van muziek op het werk....

Wie met mensen verkeert, en wie doet dat niet, moet van hen ook 'iets' kunnen verdragen. Anders is het leven niet echt leuk meer. Wat geroffel op de trap, soms muziek van de buren en ga zo maar door.

Tegenwoordig komt de discussie wat dat 'iets' precies inhoudt steeds meer op gang. Milieuvervuiling, geluidsoverlast, schade aan de gezondheid, het zijn termen die niet meer weg te denken zijn uit onze overvolle maatschappij.

De overlast van rokers wordt aangepakt; er zijn rookvrije ruimten in kantoren, treinen en restaurants gekomen. De vervuiling van het milieu is een hot item. De actiegroepen die zich teweer stellen tegen geluidsoverlast van Schiphol komen ook regelmatig in het nieuws. En dan zou geluidsoverlast op de werkvloer zijn toegestaan? Een mens mag wel vergiftigd worden door een overdaad aan muziek? Nota bene op de dagelijkse werkplek en door diverse radio's, met verschillende deuntjes tegelijk?

Op z'n Hollands gezegd breekt nu mijn klomp. Terwijl er hoofdtelefoons zijn in alle soorten en maten, moet degene die last heeft van deze kakafonie oordoppen indoen? Het lijkt mij de omgekeerde wereld.

AMERSFOORT

Mieke Kloppenburg

Verbieden

De heer A. te Lindert wordt ziek van de muziek op zijn werk. Met heel mijn hart wil ik mij hierbij aansluiten; ook mij worden tijdens de arbeid voortdurend verschillende soorten herrie opgedrongen. Ik heb absoluut het gevoel dat mijn functioneren hieronder lijdt.

Via deze weg zou ik mijn werkgever dan ook willen verzoeken muziek op de werkvloer voortaan te verbieden.

Ik werk in de garderobe van discotheek Odeon in Amsterdam.

AMSTERDAM Kiki Groet

Werkvloer

Allergieën worden door de meeste mensen vrij serieus genomen, is mijn ervaring. Behalve wanneer je aangeeft allergisch te zijn voor muziek, dat wil zeggen muziek waarnaar je verplicht bent te luisteren, omdat anderen bepalen dat er een radio aan moet staan. Dat die muziek me hartkloppingen, trillende handen en benauwdheid bezorgt, wordt niet geloofd, laat staan serieus genomen.

Ruim een jaar werk ik als een soort seizoenarbeidster, en ben werkelijk stomverbaasd wanneer in een kamer waar zes datatypistes werken opeens een typiste met een radio verschijnt, die zonder overleg aanzet en zich vervolgens verbaast over mijn suggestie of ze niet beter een walkman kan opzetten.

Bij navraag bleken de andere collega's niet echt behoefte te hebben aan arbeidsvitaminen, maar hadden er, zeiden ze, niet echt last van. Het einde van het liedje was dat ik als eerste afvloeide, terwijl ik hard en goed werkte.

Zo mogelijk nog erger was de muziek in de boomgaard waar ik fruit plukte. In plaats van de vogels, hoorde ik opeens Sky Radio. De vanzelfsprekendheid waarmee dat gebeurt, is verbijsterend. De meeste plukkers waren er niet bepaald gelukkig mee, maar wilden niet 'zeuren'. Die taak heb ik toen maar weer op me genomen. Gelukkig nam de baas de klacht serieus. Hij zette de muziekliefhebbers aan de andere kant van de boomgaard aan het werk.

Waarom wel oordopjes en geen walkmans op de werkvloer? Alsof er al niet genoeg 'verplichte' muziek aangehoord moet worden. Heeft dit alles ook niet vooral met fatsoen te maken?

GOESHenny Schaapman-Kuut

Terreur

Hoezo hoeven de andere werknemers hun 'arbeidsomstandigheden' niet 'aan te passen' aan één collega die er niet tegen kan?

Wordt er recht gesproken op grond van het principiële gelijk van de meerderheid? Ook wel genoemd 'het recht van de sterkste?'

Mijn voorstel: laten werknemers dagelijks flessen jajem, bier en ouwe klare meenemen in het kader van 'arbeidsomstandigheden'. Die ene vent die de dampen en het gelal niet verdraagt, wordt toch gewoon afgevoerd als 'arbeidsongeschikt?'

In dezelfde krant: Provinciale Staten sluiten op 5 mei hun kantoren omdat 'Bevrijdingspop' door het lawaai het werken onmogelijk maakt.

Ook in die krant: de gemeente Landgraaf kan een schadeclaim van een miljoen tegemoet zien als een popfestival wordt afgelast doordat de Raad van State de milieuvergunning hiervoor heeft vernietigd.

De trend is duidelijk: terreur.

LEMMERC. de Rooy

Medeleven

Godzijdank hoef ik als gepensioneerde niet meer naar een werkplek waar muziekterreur hoogtij viert. In mijneigen benedenwoning loop ik al een kwart dag met oordoppen in, omdat boven- en zijburen mij hun muziek opdringen, met als gevolg dat ik het als een belasting ervaar mensen te ontvangen. Om te communiceren moeten namelijk de doppen uit.

Derhalve mijn medeleven met A. te Lindert uit Groenlo, die bij kantonrechter D. Buijs bot ving en tot oordoppen veroordeeld werd. Moge de wereld verlost worden van dergelijke kantonrechters en firma's zoals Stork RSM in Lichtenvoorde, die deze terreur toelaten.

AMSTERDAMLies Luijckx

Horen

'Dan moet u maar oordopjes indoen.' Aldus de kantonrechter tegen een werknemer die ziek geworden is van radiolawaai op het werk.

Hoe zou de betrokken rechter reageren als collegarechters, griffiers, bodes en andere werkers bij het gerecht allemaal hun eigen muziek op de werkplek laten schallen, bijvoorbeeld in de rechtszaal. Doet hij of zij dan ook oordopjes in? Dat lijkt me lastig werken.

Gehoord de uitspraak had de rechter in dit proces vermoedelijk oordopjes in.

AMSTERDAMM. Custers

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden