Ook vrouwenvoetbal is handel

Omdat veel voetbalsters de Nederlandse competitie als een ondergeschoven kindje ervaren, zoeken zij hun heil in Duitsland. Daar gaat het er een stuk steviger aan toe....

Als mieren stromen tientallen kinderen het veld op na de wedstrijd Heike Rheine -Frankfurt. Allemaal hopen ze op een handtekening van hun idool. 'Autograph bitte', joelen ze ongeduldig. Voor Jessica Torny is het nog steeds wennen om onderdeel te zijn van de handtekeningenjagerij. 'Dit heb ik in Nederland nooit meegemaakt.'

Torny is van de vier Nederlandse speelsters van Heike Rheine, dat uitkomt in de Frauen-Bundesliga, de Duitse eredivisie voor vrouwelijke voetballers. Samen met Dyanne Bito, Marieke Ran en Liesbeth Migchelsen waagde ze de overstap naar de Duitse vereniging. Een andere international, keepster Marleen Wissink, speelt bij Frankfurt.

Eigenlijk had de 24-jarige Torny het wel gezien in Nederland. 'Ik kwam terecht bij Puck Deventer, maar daar zakte ik weg door het lage niveau. Bij Heike Rheine was het knokken om te promoveren naar de eredivisie, maar hier speel ik wel op de toppen van mijn kunnen.'

De aanvalster merkt dat ze vooruitgang boekt. 'Duitse teams straffen elke fout genadeloos af. Daarom moet je scherp blijven en mag je geen duel verliezen. Want als je een wereldtopper wilt worden, zoals ik, moet je hogerop komen.'

Een Nederlandse wereldtopper, het klinkt wrang. Het vrouwenvoetbal is in ons land een sport die wordt bedreven in een hoofdklasse waarvoor weinig aandacht is. In Duitsland is dat anders. Topwedstrijden zuigen duizenden toeschouwers het stadion in en worden rechtstreeks uitgezonden door tv-zender ZDF.

'De sport heeft een geweldige impuls gekregen toen Duitsland vorig jaar wereldkampioen werd. Voor jonge meisjes zijn speelsters uit de eredivisie helden geworden', zegt Marleen Wissink. De 35-jarige doelvrouw is aan haar tiende seizoen bezig bij Frankfurt, de club waarmee ze verschillende landstitels en bekers won.

Toch zijn het niet alleen meisjes die hun verafgoding te berde brengen. Mannen van dik in de veertig schreeuwen de longen uit hun lijf wanneer ze Torny of Ran toezingen. 'Jessica, Jessica, Jessica!', brult een in oranje-rode clubkleuren gewikkelde toeschouwer. 'Super Marieke!', scandeert zijn buurman, die met gepaste regelmaat op zijn trommel slaat.

Naast de tribune van het Jahnstadion spetteren vette worsten op de grill. Een ander kraampje brengt Heike Rheine-fanproducten aan de man. Een pet kost 12 euro, een vlaggetje voor op de auto is voor zes euro te koop. Vrouwenvoetbal is handel.

Toch kan Marieke Ran niet van haar sport leven. De 28-jarige middenvelder werkt twintig uur per week om zichzelf te kunnen onderhouden. Maar, zo zegt ze zelf, ze bezit dan ook niet de kwaliteiten van de Duitse topspeelsters. Dat ondervond ze bij Frankfurt, waar ze na een paar jaar hoofdklassevoetbal bij Saestum terecht kwam.

'De Duitse internationals speel je niet zomaar uit de basis. Die zijn ongenaakbaar in eigen land. Daarom heb ik gekozen om hier meer in de luwte te gaan voetballen. Hoewel, luwte... het blijft aanpoten. Je loopt de benen uit je lijf.'

Ook Dyanne Bito heeft haast geen lucht meer over na het duel tegen Frankfurt. De donkere spits, die bij het Amsterdamse Wartburgia tot wasdom kwam, lurkt uit een flesje energiedrank. 'Ik liep voorin als een gek te sleuren. De nadruk ligt veel meer op strijd dan in Nederland.'

Toch gedijt de technische Bito naar eigen zeggen prima bij haar nieuwe club. Daarom rijdt ze een paar keer per week met liefde van haar woonplaats Haarlem naar Rheine. 'Ik train zo vaak mogelijk mee om de club en medespeelsters te leren kennen.'

Even verderop hinkt teamgenote Torny. De interland die ze donderdag met het Nederlands vrouwenteam speelde tegen Duitsland, heeft er ingehakt. 'Maar het was de moeite waard. Als je gelijkspeelt tegen de wereldkampioen, mag je best trots zijn.'

Sinds vorige week heeft het Nederlands elftal voor het eerst in de geschiedenis een vrouwelijke bondscoach, Vera Pauw. De speelsters waren onder de indruk na de eerste kennismaking. Torny: 'Iedereen was scherp tijdens de eerste training. Die vrouw loopt volgens mij bij de KNVB door de muren heen.'

Torny hoopt maar dat het Nederlands team een vervolg kan geven aan het goede resultaat tegen Duitsland. 'Misschien dat het vrouwenvoetbal in Nederland dan eindelijk de status van ondergeschoven kindje ontstijgt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.