Ook voor 'Starwars' gelden wetten van Cannes

Meer dan vierduizend journalisten verslaan het festival van Cannes. Dat maakt het tot een publiciteitspodium waarvan regisseurs en acteurs gretig gebruikmaken....

'Hot' en 'steamy'. Talloze malen zei ze het op de persconferentie in het Carlton Hotel aan de Croisette, de boulevard van Cannes. De honderden camera's zoomden gulzig in op de 24-jarige miljonairsdochter Paris Hilton ('I consider myself as a brand'), die gekleed ging in een luchtig bloemetjesjurkje. Dat van haar bioscoopdebuut National Lampoon's Pledge This!, met Hilton als een rijk en ondeugend schoolmeisje, nog geen seconde te zien was geweest, bleek voor niemand een bezwaar: ze mocht zonder tegengas van haar ambities kond doen.

Op het Festival de Cannes lopen meer dan vierduizend journalisten rond. Daarmee is het filmfestival na de Olympische Spelen en het WK voetbal het grootste mediaevenement ter wereld.

'Cannes is de beste plek om een film te verkopen', stelde producent Joe Silver, wiens producties (waaronder Die Hard en The Matrix) meer dan 5 miljard dollar opbrachten. 'Hier kunnen we peilen hoe een film valt. Dit is hét platform om jezelf te laten zien.'

Ook George Lucas kent de wetten van Cannes. Hij kocht de twaalf grootste billboards van de stad om het slot van zijn Star Warssage aan te kondigen. Actrice Sharon Stone veroorzaakte op weg naar de wereldpremière van de film een verkeersopstopping. De ster uit Basic Instinct (1992) liet weten dat het vervolg, Risk Addiction, nu écht gemaakt gaat worden.

Ook goed voor gillende fans waren de hoedjes die gangsters dragen in de Chinees-Amerikaanse kung fu-komedie Kung Fu Hutsle: ze werden door filmstudio Sony gratis uitgedeeld om zo de naam van de film onder de mensen te brengen.

Behalve een publiciteitspodium is Cannes nog altijd in de eerste plaats het meest prestigieuze filmfestival van de wereld. Die reputatie werd de afgelopen dagen bevestigd. De Oostenrijker Michael Haneke presenteerde in de hoofdcompetitie competitie C aché ('verborgen'). Daarin krijgt een modern, welgesteld echtpaar (Daniel Auteuil en Juliette Binoche) video's thuisbezorgd waarop zijn huis en dagelijks handelen te zien zijn. De tapes zijn gewikkeld in bloederige, kinderlijke tekeningen. Hoe meer er worden bezorgd, hoe verder het gezinsleven ontwricht raakt.

C aché, de achtste speelfilm van de Oostenrijke misantroop, is een ijzingwekkende, maniakaal precieze karakterstudie. Haneke schetst een vernietigend beeld van de moderne westerse mens, die de problemen in zijn leven bij voorkeur wegslikt met een slaappil. Maar de film gaat over veel meer; de verdringing van het koloniale verleden bij voorbeeld, en Haneke trekt terloops een parallel met de oorlog in Irak. In de dagelijkse filmjournalistenpeiling in het vakblad Screen International staat C ach é bovenaan. Een garantie biedt dat niet: Haneke's werk wordt in Cannes altijd goed ontvangen, maar de Gouden Palm heeft hij nog nooit gewonnen.

Ook de Deen Lars Von Trier behoort tot de kanshebbers op een van de hoofdprijzen. In Ma n d e r -lay, na Dogville (2003) het tweede deel van zijn USA-trilogie, opent hij opnieuw de aanval op de Amerikaanse buitenlandpolitiek. De hoofdpersoon is opnieuw Grace, gespeeld door de jonge Bryce Dallas Howard; Nicole Kidman weigerde na Dogville op advies van haar agent de trilogie af te ronden. Grace belandt op een katoenplantage in het diepe zuiden van de Verenigde Staten, anno 1933. Zeventig jaar na de afschaffing van de slavernij worden de zwarte werkkrachten nog steeds afgeranseld. Grace besluit in actie te komen, maar en neemt daartoe een groep zwaar bewapende mannen mee.

Haar democratische hervormingen hebben niet het gewenste effect. Aan het slot van de film ranselt ze een zwarte jongen af; de idealistische weldoenster is zelf een slavendrijver geworden.

Na afloop van de persvoorstelling was er applaus voor Ma n d e r -lay (waarin de Nederlander Rik Launspach een substantiële bijrol heeft). Tot grote verrassing van Von Trier, wiens Dogville in Cannes door de Amerikaanse media werd gekraakt. 'Grace zet wapens in om de democratie op te leggen, een manier van handelen die wel wat wegheeft van het huidige Amerikaanse model', zei Von Trier op de aansluitende persconferentie. 'Natuurlijk eindigt dat in een bloedbad .'

In de luwte van het festivalgeweld ging zondag Nanouk Leopolds Guernse y in première, de Nederlandse speelfilm die werd geselecteerd voor de Quinzaine des Réalisateurs. Een informele persconferentie, in een partytent aan de boulevard, werd vooral bezocht door Nederlandse afgevaardigden, onder wie de voorzitter van het Filmfondsbestuur, Hans Dijkstal. De oud VVD-leider beschreef het festival als een 'reizend circus waar driftig wordt gehandeld en onderhandeld'. Quinzaine-directeur Olivier Père zei het aardig te vinden dat hij een Nederlandse productie binnen had gehaald. Tijdens zijn lofzang op Leopold noemde hij Nederland een land waar 'weinig goede films vandaan komen'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden