Ook uit

*..

Visage (Tsai Ming-liang). Meester-cineast Tsai stelt ongelooflijk teleur met dit op uitnodiging van het Parijse Louvre gemaakte drama. Museumfilm of niet, ergens tussen de belachelijke dialogen, verdwaalde edelherten, schaamwekkende acteurscameo’s, musicalnummers en onopzettelijke zelfparodieën gaat het Bijbelse verhaal van Herodes en Salomé schuil – met Tsais vaste hoofdrolspeler Lee Kang-sheng als de Taiwanese regisseur die het in Frankrijk verfilmen wil. Het ziet er allemaal prachtig uit, en sommige scènes zouden als video-installatie in een museum inderdaad niet misstaan. Maar als speelfilm is Visage een ramp, te zelfingenomen en lethargisch om ook maar een moment serieus te nemen. In 2 zalen. KT

* * *

Daybreakers (Michael en Peter Spierig). In 2019 heeft een virus de mensheid grotendeels in vampiers veranderd, en moeten bloedzuigers en stervelingen samen overleven. Vampierprofessor Ethan Hawke met gele pupillen zoekt naar een adequate bloedvervanger, maar ontdekt dankzij een bende menselijke rebellen een gekunsteld, maar spectaculair geneesmiddel. Dat vindt de grote baas van de bloedverwerkingsindustrie natuurlijk niet fijn, zodat de film een redelijk spannend kat- en muisspel kan worden. Daybreakers scoort echter vooral met zijn stijl: het kleurgebruik, de belichting en effectief terughoudende muziek zorgen voor een sterke, sombere sfeer, ergens halverwege gotiek en Blade Runner. En hoe ranzig, de scène waarin Sam Neill een glas bloed drinkt alsof het whiskey met ijs is. In 22 zalen. KT

* *

The Last Station (Michael Hoffman). Na zijn schrijverscarrière startte Leo Tolstoj een eigen pascifistisch-christelijke beweging. In The Last Station, gebaseerd op de gelijknamige roman van Jay Parini, botst die alles-zullen-we-eerlijk-delen-mentaliteit met het conservatisme van Tolstojs adellijke vrouw. Het oude echtpaar houdt echter nog steeds zielsveel van elkaar, en die liefde vindt regisseur Hoffman het belangrijkste ingrediënt van zijn film. De beste scènes zijn dan ook die paar waarin veteranen Christopher Plummer en Helen Mirren het rijk voor zich alleen hebben. Verder is The Last Station een keurig aangekleed maar voorspelbaar en weinig overtuigend drama, zonder duidelijk doel of hoofdpersonages. In 22 zalen. KT

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden