Ook uit Film

Safe House **

Actie

Regie Daniel Espinosa

In 50 zalen

Volgens deze film heeft de CIA overal op de wereld zwaarbeveiligde, continu beheerde appartementen waar op ieder gewenst moment van de dag verhoord, beschermd en verduisterd kan worden. Zodoende belandt de internationaal gezochte en gecriminaliseerde ex-agent Frost (Denzel Washington) in het Zuid-Afrikaanse 'safehouse' van groentje Weston (Ryan Reynolds); aanvankelijk hoeft Weston niets anders te doen dan met emmers en handdoeken voor het waterboarden te slepen, maar na een flinke schietpartij zitten hij en Frost met elkaar opgescheept en kan het echte werk beginnen.

De Zweedse regisseur Espinosa lokte de aandacht van Hollywood met zijn gewiekste thriller Snabba Cash (2010); zijn eerste Amerikaanse wapenfeit stapt stevig in het zadel, met enkele koortsachtige achtervolgingsscènes en schietpartijen.

Maar al snel komt de klad in het scenario en wordt de film te ongeloofwaardig, te voorspelbaar en clichématig om nog enig effect te sorteren - op vermoeidheid en koppijn na.

This Means War ***

Komedie

Regie McG

In 100 zalen

Twee CIA-agenten leggen het per ongeluk aan met de charmante Lauren, die hun achtergrond niet kent, en al evenmin weet dat de mannen elkaar kennen. Als dat geen voer is voor misverstanden, verwikkelingen en hilarische situaties. Toch blijkt This Means War vaak grappiger dan je op basis van het gegeven zou denken: zeker de eerste helft bevat best wat geslaagde grappen, waar hoofdrolspelers Reese Witherspoon, Tom Hardy en Chris Pine wel raad mee weten. Regisseur McG (Charlie's Angels) heeft ook zo zijn invallen, zoals de in één take gedraaide scène waar Lauren zich klaar maakt voor een avondje tv-kijken terwijl de mannen als Mission Impossible-helden om haar heen sluipen met afluisterapparatuur. Maar na verloop van tijd gaat het gas er uit, en blijft er van This Means War weinig méér over dan een aardige, maar te verwaarlozen actiekomedie.

The Woman in Black ***

horror/thriller

Regie James Watkins

In 50 zalen

In zijn eerste post-Harry Potter-filmrol heeft acteur Daniel Radcliffe weinig te doen. Hij speelt Arthur Kipps, een jonge advocaat die vanuit Londen naar een afgelegen dorp wordt gestuurd om de nalatenschap van een dame te beheren. In haar gigantische landhuis blijkt het helemaal niet pluis, en in het dorp sterven om de haverklap kinderen.

Radcliffe hoeft in deze klassiek uitgevoerde Britse spookfilm alleen maar somber te kijken; griezeleffecten doen de rest.

The Woman in Black is degelijk en sfeervol, maar niet verrassend. Openwaaiende deuren, krassende vogels, een krakende plankenvloer en bleek geschminkte geestverschijningen voegen weinig toe aan het horrorgenre.

Sprookjesboom de film **

Jeugdfilm

Regie Hans Walther

In 106 zalen

De eerste lange Sprookjesboom-animatiefilm vloeit voort uit de gelijknamige televisieserie, geproduceerd door pretpark De Efteling. Volgens de makers is het de eerste lange Nederlandse film op basis van motion capture, een techniek waarbij menselijke bewegingen worden omgezet in animatie. Dat is knap en werkt prima, maar voor de achtergronden was blijkbaar weinig tijd en geld over: sneeuw ziet eruit als hard graniet, ijs lijkt wel aluminiumfolie. Voor jonge kinderen is dat ongetwijfeld geen bezwaar.

Sprookjesboom de film vertelt een op de doelgroep afgestemd, simpel en weinig fantasievol verhaal over Roodkapje, Kleinduimpje, de boze heks en andere figuren uit het sprookjesbos. Alleen geschikt voor de liefhebbers van de televisieserie.

Hesher **

DRAMA

Regie Spencer Susser

In 8 zalen

Verlossing kan soms uit onverwachte hoek komen. In Hesher komt het in de vorm van een blowende metalhead met lang onverzorgd haar en slechte tatoeages, een man die doet voordat hij denkt en een voorliefde heeft voor brandstichting.

Hij raast de rouwende familie van de 13-jarige T.J. binnen zoals alleen een orkaan dat kan: zo overrompelend dat ze amper beseffen wat er gebeurt.

Het is dan ook eigenlijk niet het karakter dat Joseph Gordon-Levitt (vooral bekend als 'keurige jongen' in films als 500 Days of Summer en 50/50) zo intrigerend speelt, maar een metafoor. Dat werkt, aanvankelijk, omdat debuterend regisseur Spencer Susser, die ook het script schreef, een paar verrassende scènes heeft bedacht, die soms nog ontroeren ook.

Maar te snel blijkt dat een weerbarstig script ook een stuurloze film maakt, en dat metaforen nu eenmaal geen hart hebben.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden