Ook uit: film

In Time **

Sciencefiction


Regie Andrew Niccol


In 62 zalen


Tijd is geld. Letterlijk dan, in In Time: in de wereld die regisseur Andrew Niccol (Lord of War, Gattaca) schetst, telt een digitaal klokje op de arm bij iedereen vanaf hun 25ste de tijd af tot hun sterfmoment. Wie meer tijd wil hebben, moet dat op een of andere manier verdienen.


Als ghettojongen (Justin Timberlake) tot het besef komt dat rijk alleen lang kan leven als arm eerder sterft, en diep in de ogen kijkt van rijkeluisdochter Sylvia Weis (Amanda Seyfried), ontpopt de film zich tot een Bonnie-en-Clyde-in-de-toekomst. Toch is het geen geslaagde sciencefiction voor de Occupy-generatie: de nadruk ligt op actie, niet op de boodschap. Dat zou geen probleem zijn als de personages niet zo kil waren als hun omgeving. Of de opmerkingen met het woord 'tijd' erin beter waren gedoseerd.


Dream House **

Horror


Regie Jim Sheridan


In 31 zalen


Onverklaarbare bloemen op de stoep, een geheimzinnige man die 's nachts door de ramen tuurt: dan weet je het wel met je nieuwe huis. Zeker als je dan ook nog hoort dat de laatste bewoners op gruwelijke wijze zijn vermoord.


Toch wil Dream House geen geijkte horrorfilm zijn - tenminste, niet alleen. Het moet ook melodrama worden, zoals de droevige muziek aan het begin al aangeeft, en een thriller. En zo is het geen van allen. Dat er een twist aankomt, die aan zeker drie andere, betere publieksfilms doet denken, voel je ook al mijlenver aankomen.


Jammer van die cast - alhoewel Daniel Craig en Rachel Weisz er in ieder geval een huwelijk aan over hielden. En jammer ook van de trieste permisse, die zo oneindig veel tragischer is dan zo verbeeld.


Evet, I Do! **

Komedie


Regie Sinan Akkus.


In 3 zalen.


Ze willen allemaal trouwen, de stelletjes in de Duitse komedie Evet, I Do!. En waarom ook niet? Aan liefde geen gebrek tussen Dirk en Özlem, Emrah en Tim, Coskun en Günay. Alleen hun omgeving ligt dwars. De een is Turks, de ander Koerdisch, de derde Duits en de volgende homo. En in elke combinatie zien hun ouders wel problemen.


Evet, I Do!, het speelfilmdebuut van de Duits-Turkse Sinan Akkus, stamt uit 2008. In de tussentijd lijkt de film alweer verouderd: het vrolijke gekibbel over cultuurverschillen doet haast naïef aan. Meer dan een brave komedie wilde Akkus waarschijnlijk ook niet maken. Zijn film is sympathiek, maar op geen enkele manier scherp of origineel; alle grappen, conflicten en verzoeningen zijn even voorspelbaar.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden