OOK UIT FILM

Met Liam Neeson, Maggie Grace, Famke Janssen. In 69 zalen. In 7 zalen. IIn 4 zalen. In 10 zalen.

The Bay **

horror

Regie Barry Levinson.

In 6 zalen.

Er is iets mis in de baai. Eerst spoelen er aangevreten duikers aan en vervolgens breekt er een horrorachtige eczeemepidemie uit. Wat wil je ook: de pluimvee-industrie loost al jaren kippenstront in de wateren, pal in zicht van de kerncentrale. Zeefauna op een dieet van groeihormonen en radioactiviteit - het was vragen om problemen.

The Bay, geregisseerd door Hollywood-veteraan Barry Levinson (Rain Man, Wag the Dog), is horror van gevonden beeldmateriaal in de traditie van The Blair Witch Project (1999) en het Spaanse REC (2007), maar dan zwak geacteerd en klungelig verteld, zonder gevoel voor spanning. Het procedé is bekend: de speelfilm bestaat uit zogenaamd echte beelden, die na de gruwelijkheden werden aangetroffen. Ooit was dat eng, of vernuftig. Bor Beekman

taken 2 *

thriller

Regie Olivier Megaton.

Taken 2 zal vooral zijn gemaakt omdat het eerste deel - een Death Wish-achtig wraakverhaal over een voormalig geheim agent die in Parijs de ontvoerders van zijn dochter met bot geweld afslacht - al na één bioscoopweekend zijn budget van 25 miljoen dollar terugverdiende. In een opeenstapeling van zeldzaam ongeloofwaardige actiescènes wordt de stugge, berekenende vechtersbaas (wederom Liam Neeson) ditmaal zelf ontvoerd, door de op wraak beluste familie en vrienden van de Oostblokboeven uit het origineel, welteverstaan. Het daarop volgende oog-om-oogprincipe leidt tot een geweldsspiraal zonder eind, concludeert een personage op een gegeven moment, maar wie daar een politieke boodschap in ziet, komt bedrogen uit. Scenarist Luc Besson, in de jaren negentig verantwoordelijk voor de vlot geregisseerde eigenzinnigheid van Nikita, Léon en The Fifth Element, blijft een film lang steken in holle retoriek.

Berend Jan Bockting

italy, love it, or leave it ***

documentaire

Regie Gustav Hofer, Luca Ragazzi.

Emigreren of blijven, dat is het dilemma waarmee filmmakers Hofer en Ragazzi zich geconfronteerd zien, nu ze zich niet meer herkennen in hun vaderland Italië. Uit onvrede met de politiek en de hedendaagse Italiaanse mentaliteit wil Hofer naar Berlijn verkassen, maar met een autotocht van zes maanden door het land hoopt Ragazzi hem op andere gedachten te brengen. Een vermakelijke, inzichtelijke reis is het, die het duo van een gesloten percolatorfabriek en het zwaar vervuilde Como-meer naar 'Rubygate' voert. Maar al met al is de film toch te dunnetjes om je werkelijk te interesseren voor het eindresultaat van de onderneming, met twee hoofdpersonages die hun schematische tegenstelling zelden overstijgen.

Kevin Toma

droom en daad***

documentaire

Regie Annette Apon.

Stemmig portret van dichteres en politiek activiste Henriëtte Roland Holst (1869-1952). Met archiefbeelden, foto's en voorgedragen fragmenten uit brieven en gedichten wil regisseur-scenarist Annette Apon de ooit gevierde dichteres aan de vergetelheid ontrukken. Ze maakt in ieder geval duidelijk dat Roland Holst, die uit een welgesteld milieu kwam maar zich met hart en ziel achter het socialisme en de arbeidersbeweging schaarde, een even complex als tragisch figuur was. Het gebruikte archiefmateriaal is rijk en interessant, maar jammer genoeg kabbelt Droom en daad te veel voort, als een geïllustreerde geschiedenisles. Geen film waardoor je Roland Holsts poëzie ter hand gaat nemen, in elk geval. KT

die kinder vom napf **

documentaire

Regie Alice Schmid.

De natuur is er ongerept, het leven overzichtelijk, de sneeuw dik en wit en op school bakken de kinderen braaf koekjes. 'Idyllisch' klinkt nog als een understatement bij het paradijselijke bestaan dat de Zwitserse documentairemaakster Alice Schmid aantreft in en rond de piepkleine Zwitserse gemeente Romoos in het kanton Luzern. Een kleine 750 mensen wonen er en terwijl dat aantal steeds verder slinkt, ziet Schmid er geen onheilsteken in. Een pasgeboren kalfje, bergpanorama's, kinderen die ravotten in een hooiberg, de jaarlijkse koeien-missverkiezing: alles in het over 365 dagen uitgesmeerde Die Kinder vom Napf ademt zoveel ongefilterde tevredenheid, traditie en evenwicht, dat het uiteindelijk ronduit benauwend wordt. KT

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden