Ook tweede Vluchtelingendag kan leed van lang wachten niet wegnemen Asielzoeker: 'Wanneer mag ik doorgaan met mijn leven?'

Vluchtelingen die langer dan drie jaar moeten wachten op een beslissing over hun asielaanvraag, moeten onmiddellijk een permanente verblijfsvergunning krijgen....

Van onze verslaggever

APELDOORN

Twintigduizend bezoekers, de meesten vluchtelingen die met bussen werden aangevoerd vanuit de asielzoekerscentra, werden onthaald op een feestdag met muziek en spel in het natuurpark Berg en Bos.

Volgens voorzitter J. Scholten van VWN wachten vijfduizend mensen al langer dan drie jaar op een beslissing over verlenging van hun verblijf in Nederland. Nog eens twaalfduizend mensen wachten langer dan anderhalf jaar.

Pogingen om de wachttijden te verkorten zijn mislukt, stelt Scholten. Een menswaardig asielbeleid zou moeten voorzien in een verjaring van het recht van de overheid om een asielaanvraag te weigeren. Drie jaar is volgens VWN genoeg om een gefundeerd oordeel te vellen. Lukt dat niet, dan moet de vluchteling het voordeel van de twijfel krijgen.

'Mijn leven bestaat uit wachten', klaagt een 32-jarige asielzoeker uit Zaïre, die na zijn vlucht voor de inmiddels overleden dictator Mobutu al bijna vier jaar wacht op een besluit over zijn asielaanvraag. 'Wanneer mag ik doorgaan met mijn leven?', vraagt hij zich af, terwijl hij zwaait naar landgenoten die hij een jaar geleden leerde kennen op de eerste Vluchtelingendag.

Het evenement is voor velen de gelegenheid om oude bekenden te ontmoeten - uit eigen land, of uit een van de asielzoekerscentra. Over het hele terrein slaan mensen de armen over elkaars schouder om zich door derden met kleine fotocamera's te laten vereeuwigen.

'Nooit heb ik zoiets vreemds gezien', zegt een dertigjarige man, die zegt te zijn gevlucht voor de stammenoorlogen in het noordwesten van Somalië. Hij is sinds twee maanden in Nederland en voor het eerst in het buitenland. Met gefronste wenkbrauwen slaat hij de mengelmoes van rassen gade. 'Al die verschillende mensen, en die gekke muziek'

Drie Koerden laten zich fotograferen voor een groot podium waarop de populaire Koerdische zanger Saed Gabari zijn publiek opzweept. Volksgenoten dansen in lange rijen over het veld. Een jongeman heeft een banier van de heuvel aan de zijkant van het veld geplukt, waar alle landen van herkomst een eigen vlag hebben staan. Het rood-wit-groen van Koerdistan zwaait als een teken van hoop boven de dansende en zingende mannen.

Ambtenaren van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), de instantie de beslist over de asielaanvragen, laveren behendig tussen de feestvreugde door. 'Beslisambtenaar' H. Vervloet vindt het 'boeiend' hier te zijn. 'Je komt op een andere, informele manier in contact met de mensen. Daarom is het altijd de moeite waard om op zo'n dag te komen. Als het goed is, ben je er altijd van doordrongen dat je over ménsen moet beslissen. Door een dag als vandaag wordt dat niet zwaarder dan het al is.'

Een 42-jarige ingenieur uit Afghanistan is meer dan tevreden over het Nederlandse asielbeleid en de Vluchtelingendag, die wordt georganiseerd door VWN en de stichting Vluchtelingen-Organisaties Nederland (VON). 'Ik zie hier oude vrienden, maar ook nieuwe vluchtelingen uit Afghanistan', zegt hij.

Vijf jaar geleden is de man voor het communistische regime naar Nederland gevlucht. Na de omwenteling in zijn vaderland zag hij oud-communisten naar Nederland komen.

Nu is het de beurt aan Afghanen die vluchten voor het schrikbewind van de fundamentalistische Taliban.

De vele informatiestands, van het Arbeidsbureau tot Scouting Nederland ('Da's pas leven'), worden door de ingenieur niet bezocht. Hij heeft al een nieuw bestaan in Nederland opgebouwd, met werk en een eigen woning, vertelt hij.

'Maar het is een troost dat mijn tweede vaderland zo'n dag organiseert. Iedereen hier is blij en gelukkig dat men het de moeite waard vindt om zoiets voor ons te organiseren. In welk ander land ter wereld zou je zoiets kunnen vinden?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden