Ook trouwste aanhang trekt handen af van Clinton

Na jaren van ideologische strijd met de Republikeinen en het slepende Lewinsky-schandaal, is Bill Clinton er wel aan gewend dat hij voor een onbetrouwbaar figuur zonder enig gevoel voor schaamte wordt versleten....

Nog geen maand na zijn vertrek uit het Witte Huis lijkt Clinton al zijn medestanders te hebben verloren. Zelfs zijn vurigste verdedigers uit de tijd van het Lewinsky-schandaal en het impeachment-proces hebben zich tegen de ex-president gekeerd wegens de omstreden amnestieverleningen aan het eind van zijn ambtstermijn.

Het liberale Congreslid Barney Frank, die tijdens de impeachment-procedure steeds in de voorste linies lag bij het gevecht met de Republikeinen, noemde Clintons besluit de voortvluchtige miljardair Marc Rich gratie te verlenen een 'schandaal' en 'verraad'.

Senator Paul Wellstone, een superliberaal uit Minnesota, concludeerde dat het schandaal rond Rich 'alle vragen over de waarden en de ethische normen van de Clinton-regering in een scherp perspectief plaatst'.

De Democraten beginnen steeds meer aan Clinton te twijfelen nu aan het licht is gekomen dat verscheidene personen die op de valreep gratie hebben gekregen van de president, familieleden hebben die royaal hebben bijgedragen aan de verkiezingskas van Hillary Clinton of die van de Democratische partij.

Rich' ex-vrouw Denise blijkt ruim een miljoen dollar te hebben gestort in de Democratische kas en heeft daarnaast ook nog flink in de buidel getast voor Clintons presidentiële bibliotheek.

Of Clinton daarom Rich, die in 1983 naar Zwitserland vluchtte om aan een aanklacht wegens grootscheepse zwendel te ontkomen, gratie heeft verleend, valt moeilijk te bewijzen.

Maar ook veel Democraten vragen zich af waarom de toenmalige president Clinton vlak voor zijn besluit contact over de zaak-Rich had met een Democratische 'fund raiser' die ook nog eens bevriend blijkt met Denise Rich.

Ook bij andere amnestieverleningen worden vraagtekens gesteld. Zo vraagt men zich in Democratische kringen af waarom Clinton het nodig vond de drugshandelaar Carlos Vignali, die vastzat wegens het organiseren van een cocaïnetransport, gratie te verlenen, terwijl anderen nog jaren moeten zitten wegens het gebruik van marihuana.

Misschien slaagde Vignali's vader erin de aandacht van de president te krijgen met een royale bijdrage aan de Democratische campagnekas?

Waarnemers verbazen zich erover hoe snel de stemming zich tegen Clinton heeft gekeerd. Zelfs op het hoogtepunt van het Lewinsky-schandaal kreeg hij in de opiniepeilingen steeds goede cijfers voor zijn werk als president, maar nu hij weg is, blijkt het geduld op.

Kennelijk realiseert Clinton wel dat zijn reputatie in gevaar is. Geschrokken van de kritiek op de lading cadeaus die de Clintons bij hun vertrek uit het Witte Huis meenamen, beloofden zij de helft terug te betalen. Een aantal cadeaus die volgens het Witte Huis niet voor hen persoonlijk bestemd waren, stuurden ze terug.

Ook besloot de ex-president af te zien van zijn plannen een peperduur kantoor in het hart van Manhattan te betrekken en koos hij voor een veel goedkopere en politiek correcte locatie in Harlem.

In het conservatieve kamp wrijft men zich uiteraard in de handen over de Democratische kritiek op de 'aflaatbrieven' die Clinton heeft uitgedeeld.

'Massa-deserties uit een religieuze stroming zijn heel zeldzaam in de geschiedenis', schamperde de conservatieve commentator John Leo. 'Maar nu is er een aan de gang. Journalisten, talking heads en modieuze figuren beginnen hun geloof te verliezen in het Clintonisme.'

Het voornaamste slachtoffer van het politieke rumoer is Hillary Clinton, die nog maar net een tweede leven is begonnen als senator voor New York. Er gingen geruchten dat zij in 2004 of in 2008 een gooi naar het Witte Huis wilde doen. Gezien de sterke weerzin die zij bij een deel van het electoraat opwekt, leek dat al een moeilijke taak. Maar na de kritiek op de wijze waarop de Clintons het Witte Huis verlieten, is het volgens waarnemers vrijwel uitgesloten dat ze er ooit zal terugkeren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.