'Ook oude zeuren verdienen respect'

WERKVREUGDE De leukste reacties op de site staan deze week onder de column van Ferry Haan. Vernieuwers en conservatieven bestrijden elkaar in het onderwijs, schrijft hij....

Henk Müller

Haan: ‘Wanneer we weten dat we jong en oud, vernieuwend en behoudend, nodig zullen hebben de komende jaren, dan is het logisch om iedereen in zijn waarde te laten. Als er één ding verwoestend is voor de werkvreugde van docenten dan is het wel vertellen hoe een docent moet lesgeven.’

Reageerder B. Wijntuin, zelf docent: ‘Haan ziet ‘gezeur’ van ouderen versus jonge honden. Daarmee mist hij de tegenstelling waar het werkelijk om gaat. In het onderwijs is al vele jaren een machtsstrijd gaande tussen vakkundige leraren en op geen enkel terrein ter zake kundige managers. De managers (bestuurders en hun paladijnen) zijn uitsluitend geïnteresseerd in de macht. Wat er feitelijk aan onderwijs wordt geboden in de scholen en instituten waar zij het voor het zeggen hebben, maakt ze niets uit. Goede, vakkundige leraren hadden een tamelijk autonome positie.

‘Wanneer een manager alle macht naar zichzelf toe wil trekken, zullen de vakleerkrachten zijn natuurlijke vijand worden. Onderwijsvernieuwing is een belangrijk wapen in deze strijd. Zitten vakleerkrachten ingegraven in hun posities? Geen beter middel om ze uit te roken dan het hele onderwijs op zijn kop te zetten: uren afpakken, kennis irrelevant verklaren, secties opheffen en laten opgaan in grotere verbanden.’

WERKVREUGDE 2 Reageerder E. Hors ziet het allemaal niet zo somber in. Hij is zelf ‘postactief’ docent (70), die een paar keer per jaar invalt. ‘Ik benijd de collega’s die in mijn ogen bijna allemaal jong en dynamisch zijn niet. Hun leerlingen wel: toegerust met de schitterendste methodes. Maar voor beheersing van de stof geldt het omgekeerde. Enige parate kennis lijkt taboe, alles mag en moet opgezocht kunnen worden. De snelheid en de efficiëntie waarmee dat gebeurt is verbluffend, behalve als het intranet down is.

‘Waar in mijn – waarschijnlijk geïdealiseerde – beleving in de vierde klas gym een stukje Xenophon vertalen, een essay van Busken Huet samenvatten en een differentiaal- of integraalsom maken een vervelende, maar niet onmogelijke opgave was, kijkt men je nu aan alsof je van een andere planeet komt als je zoiets onmogelijks durft te vragen.

‘Daar staat veel tegenover, vindt ook deze ouwezeur: een verbazende beheersing van het (Amerikaans)Engels, al gaat het daarbij om een heel beperkte woordenschat. Een supersnelle zoektechniek, al neemt men alles voor waar aan wat op het scherm verschijnt, zelfs de grootste onzin. Een enorme gevoeligheid voor praktische toepassingen van wiskunde, maar vraag nooit naar een bewijs. Een presentatie die in weinig onderdoet voor die van de populairste cabaretiers. Er blijft dus veel te genieten in het onderwijs.’

Henk Müller

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden