Analyse

Ook na Superzaterdag zijn alle ogen gericht op de Grote Twee

Op de vijf congressen deze zaterdag koos elke partij haar favoriete vijand, de jongeren van G500 zorgden met oranje rozen voor wat opschudding en de Partij voor de Dieren hield een eerste openbaar congres. Eén ding is duidelijk: de strijd spitst zich toe op Rutte en Roemer.

Roemer en Rutte in de Tweede Kamer Beeld ANP

Emile Roemer vindt dat Mark Rutte er een puinhoop van heeft gemaakt. 'Wij gaan de rommel opruimen.' Diederik Samsom vindt op zijn beurt dat Emile Roemer valse beelden verspreidt over geldpersen die alle problemen gaan oplossen. 'Vertel geen sprookjes, Emile.'

Sybrand van Haersma Buma vindt niemand echt onaardig, al moet gezegd dat links te weinig bezuinigt en rechts te veel. 'Juist nu moeten wij politici het hele verhaal durven vertellen.'

Arie Slob ziet populistische tendensen bij Mark Rutte, achteruitrijdende treinen bij Emile Roemer en zelfs totaal ontkoppelde treinen bij Alexander Pechtold, met al die 'volledige zelfbeschikking van het individu'. En Jolande Sap is ronduit het felst. Ze deugen geen van allen, haar tegenstanders. Als leiders laten ze grote steken vallen. Rutte is de ergste. Dat is niet eens een leider. Zij eist zijn 'ontslag op staande voet'.

Dat was het wel zo'n beetje. Iedereen zijn eigen favoriete tegenstander. Geen kiezer keek er van op, deze Superzaterdag, toen de geluiden uit de congreszalen de huiskamers bereikten. Er was ook geen campagneteam dat ergens van schrok. Soms is er in zo'n weekend, als liefst zes partijen bijeen zijn, nog weleens een verrassing, iets wat het spel op z'n kop zet. Maar zelfs de ego-strijd in GroenLinks bleef dit keer binnen de perken. Alle lijsttrekkers konden ongestoord lachend de bühne op voor hun 5 seconden op de televisiejournaals.

Nog één weekje politiek handwerk op het Binnenhof, dan breekt in de Kamer het reces aan dat tot diep in september gaat duren. Alom wordt een kalme julimaand verwacht: de meeste politieke leiders en hun teams hebben vroege vakanties geboekt. Nog even uitrusten voordat het circus losbarst. Het circus dat volgens de meesten niet al te lang moet gaan duren.

De Grote Twee
Dat geldt zeker voor de Grote Twee: Mark Rutte en Emile Roemer. Zij zijn het die pas eind augustus de ring in willen. Een langere campagne betekent meer kans op ongelukken. Terwijl zij nu alle papieren hebben om er de door beiden zo vurig gewenste tweestrijd van te maken. Zij zijn elkáárs favoriete tegenstanders.

Rutte gloriërend als de man die de schatkist beschermt tegen de spilgrage potverteerders van de SP - dat móet haast wel kiezers gaan trekken die anders misschien voor CDA, PVV of D66 gaan.

Roemer als de beschermengel van al diegenen die vinden dat zij zo onevenredig hard worden getroffen door de nietsontziende bezuinigingsdrift van de VVD - het lijkt voor hem dé manier om de linkerflank van het electoraat naar zich toe te halen.

Tot nu toe gaat het gesmeerd. Rutte en Roemer lijken onaantastbaar. Als er straks in de televisiedebatten verder geen gekke dingen gebeuren, kunnen zij eigenlijk alleen nog maar stijgen, zoals zaterdag bleek uit uitgebreid opinie-onderzoek van TNS Nipo. CDA en PvdA kregen nieuwe leiders, maar die brachten nog niet de gehoopte opstanding. In beide partijen groeien de zorgen: hoe komen ze er nog tussen bij de Grote Twee? Samsom werd vorige week in het Kamerdebat over de euro volledig met rust gelaten door zijn tegenstanders. Dat is het ergste dat een lijsttrekker kan overkomen: er niet toe doen.

Om die reden heeft zijn CDA-collega Buma al een lange campagnezomer aangekondigd. De strijd kan hem juist niet lang genoeg duren. Maar zaterdag gaf hij ook al zijn ware gedachten prijs: winnen zit er eigenlijk niet meer in, het is nu alleen nog hopen op genoeg zetels voor een spilfunctie ná de verkiezingen, als Rutte óf Roemer uit de potpourri van de Nederlandse politiek toch weer een kabinet zal moeten maken.

Was dat niet wat Buma bedoelde toen hij zaterdag in de Volkskrant zei dat 13 september nog veel belangrijker wordt dan 12 september? Voor Samsom, Sap, Slob en Pechtold geldt vooralsnog hetzelfde. Vooralsnog. Als er verder geen gekke dingen gebeuren.

Raoul du Pré is chef van de parlementaire redactie van de Volkskrant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden