Column

Ook in Nederland hebben we baat bij chaos in het verkeer

Het verkeer beheersen door het te laten ontsporen: andere landen liggen ver voor op ons.

Beeld Thinkstock

Omdat ik in een suf dorp woon, dacht ik dat er weer een ambtenaar had zitten slapen. Bij de vernieuwing van de winkelstraat - met feestballonnen heropend - was hij domweg vergeten strepen op de straat te kalken. Oudjes, kinderen en andere passanten worden nu dagelijks van hun sokken gereden door foeterende fietsers en slordig slalommende scooterboefjes.

De nieuwe wildernis blijkt nu 'shared space', turbotaal voor 'gedeelde ruimte'. Dat weet ik door het NOS Journaal, dat berichtte over dit 'innovatieve verkeersconcept', bedacht in de jaren negentig.

Een man van het 'Kenniscentrum shared space' (daar had je het al) was pleitbezorger. 'Juist door het gevoel van onveiligheid zie je dat mensen veel voorzichtiger worden', zei hij. Dat opent perspectieven. Terrorisme, criminaliteit: hoe harder de collectieve angstpsychose wordt aangewakkerd, hoe voorzichtiger de burger wordt. Opgelost.

Dat het zou werken, illustreerde Tanja Braun in het NOS Journaal. Ze fietste op haar zwarte omafiets over de drukste weg van Leeuwarden. Stoep en fietspaden ontbraken. Met gevaar voor eigen leven sloeg de verslaggeefster links een rotonde op - geen centje pijn.

Alleen bewoners mopperden wat. 'Iedereen doet maar wat-ie wil.' Dat kan natuurlijk niet, in een land waar elke vierkante centimeter onderworpen is aan het schrikbewind van regels, beleidsvisies en structuurnota's.

Het ís ook verwarrend. Jarenlang verkeerde de argeloze weggebruiker in een woud van regels en regeltjes, nu ruikt hij ineens de wildernis. Op de ene straathoek bevind je je nog in de ijzeren greep van oom Agent, die je bekeurt voor rijden door rood, om de hoek heerst de anarchie. Laat een circustijger los in de jungle en hij sterft.

Een verkeerspsycholoog plaatste in het NOS Journaal kanttekeningen bij shared spaces. Ouderen en gehandicapten kunnen de verantwoordelijkheid om voorrang te nemen minder goed aan, meende hij. Collatoral damage in de strijd om verkeersbeleid.

Ook voorzag hij dat 'idioten in het verkeer nu meer speelruimte krijgen'. 'Die moeten dus echt de verantwoordelijkheid willen nemen om goed op te letten.' Verantwoordelijkheid in een speelruimte, dat kun je met een gerust hart aan idioten overlaten.

De boel beheersen door hem te laten ontsporen. Vooral Aziatische en Afrikaanse landen liggen ver voor op ons. Steden als Bangkok en Lagos: een feest van visie en verkeerspsychologie. Auto's, bussen, brommers, tuktuks, fietsers en marktlui met kippen om hun schouders krioelen door elkaar in een legpuzzel van Jan van Haasteren. Iedereen is blij en toetert, uit puur geluk.

De wereld is één grote gedeelde ruimte. Toch zijn hier weinig shared spaces. Volgens een kaartje van de NOS liggen ze vooral in het noorden - waar ruimte is, valt wat te delen. Mijn dorp, in het westen des lands, ontbrak. Straks wordt die slapende ambtenaar wakker in een nieuwe wereld en is hij een groot strateeg. Als-ie maar oppast bij het oversteken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden