Column

Ook de BN'er trekt van rode loper naar het Haagse pluche

Hoe Freek in Groningen verscheen: de politisering van de BN'er en de vervolmaking van de mediacratie.

Freek de Jonge bij een bijeenkomst in Westernieland, waar hij spreekt met Groninger inwoners die zich 'gevangen voelen in een onveilige gevangenis' door aardbevingen als gevolg van de gasboringen. Beeld Harry Cock

Waar anders dan in Godlinze kon de verlosser neerdalen op aarde? In deze krant lichtte Freek de Jonge zijn bezieling toe met al even religieuze lading: 'Ik ben als Saulus op weg naar Damascus tot inkeer gekomen.' Nu gaat hij de Groninger inwoners bevrijden die zich 'gevangen in een onveilige gevangenis' voelen door de aardbevingen als gevolg van de gasboringen. Een tourneetje, een actieplan en veel media-aandacht, het is het inlossen van 'een morele schuld' na decennia van aardgasbaten uit het hoge noorden.

Het zou best eens kunnen werken. Eerder werd het leed van de Groningers indringend vertolkt door Annemarie Heite, die vooral bij Humberto Tan prima uit de verf kwam. Haar cv is veelzeggend: ze studeerde communicatiekunde en werkt als docent marketing en marketingcommunicatie. Precies wat een belangenstrijd nodig heeft.

Het kan aan mij liggen, maar ik zie haar niet meer op tv. De (terechte) strijd heeft een bekender boegbeeld nodig. Freek de Jonge bijvoorbeeld: hoe Freek in Groningen verscheen haalde alle landelijke media.

Het past in de trend waarin grote thema's door andere BN'ers succesvol 'op de kaart' worden gezet. Hugo Borst voorop. Je kunt onmogelijk zeggen dat de zorgwekkende toestanden in verpleeghuizen die hij aansneed onbekend waren. Integendeel. Maar pas toen een mediapersoonlijkheid ermee aan de slag ging, werd de impasse doorbroken, althans, zo lijkt het, voor even.

De film die Heleen van Royen over haar dementerende moeder maakte vertelt 'een verhaal dat verteld moest worden', zei ze in interviews. Wat dat verhaal precies is, is nog onduidelijk, maar Matthijs van Nieuwkerk beloofde de kijker 'veel traantjes die geplengd gaan worden'. Het klonk als aanbeveling.

Aandacht voor de oudere werkloze: hier is...John de Wolf!

Bekend werkt, dat is bekend. Er is een hele makelaardij rondom ambassadeurschappen bij fondsen tegen ziektes, armoe of vóór ouderen en gehandicapten. Relatief nieuw is de politisering van de BN'er. We kenden hem al als lijstduwer, vooral van kleinere partijen. Van Guido Weijers tot A.F.Th. van der Heijden, Jan Siebelink en Annemarie Postma.

De laatste jaren trekt de BN'er van de rode loper naar het Haagse pluche. Denk mag zich wel omdopen tot Dank: zonder de bekende en uitgesproken Sylvana Simons zou de partij veel minder media-aandacht hebben getrokken. Jan Roos, Léonie Sazias, Henk Krol, Pia Dijkstra, Peter Plasman, (voor even) Bram Moszkowicz - u kende ze eerst van tv. Ik wil niet zeggen dat ze niet oprecht zijn, maar tekenend is het wel: hier voltrekt zich de mediacratie.

Bij grote maatschappelijke thema's is niet de vraag hoe Den Haag erover denkt, maar hoe het debat loopt tussen Patty Brard en Frans Bauer.

Zoals Rob Wijnberg op De Correspondent al beschreef: het kabinet Barbie-I is in de maak.

Het lijkt me een onveilige gevangenis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden