Ook blinden zien doornat Openluchtmuseum

Ton Gerritsen (45) ziet met zijn handen, neus en oren. Negen jaar geleden kreeg hij suikerziekte en sindsdien weigeren zijn ogen dienst....

'Dat is niets voor jou', hoort hij vaak, als hij ergens naartoe wil. 'Dat maak ik zelf wel uit', luidt zijn standaard antwoord dan, 'want ik doe bijna hetzelfde als mensen die wel kunnen zien.'

Het Openluchtmuseum lijkt hetzelfde te hebben gedacht. Daarom wordt op de ontmoetingsdag voor blinden zoveel mogelijk aan de bezoekers overgelaten. Bij de ingang krijgen ze een routebeschrijving in braille. Daarna moeten ze zelf op pad. De extra gidsen die over het terrein zijn verspreid, geven vervolgens uitleg over hetgeen er is te zien. Verder mag aan alles worden gevoeld.

Ton Gerritsens vriendin Ingrid leidt hem over de drassige paadjes tussen de oude boerderijen. Arm in arm proberen ze de plassen te ontwijken. Tevergeefs. De regen, die met bakken uit de lucht valt, kan de pret echter niet drukken.

Opgetogen vertelt Gerritsen hoe hij het verschil in ouderdom van twee boerderijen kan ruiken. Bovendien zijn ze in maquettevorm nagemaakt, zodat hij ook hetverschil in bouwstijl goed kan voelen.

Om vervolgens weer de regen in te duiken, op zoek naar de oude bakkerij in het Zaanse gedeelte van het park. 'Daar moet je ook ergens soep en draadjesvlees volgens oma's recept kunnen proeven', legt hij uit.

Het hoogtepunt van de dag is de driedimensionale tijdreis in het HollandRama. In een enorme koepel zijn historische panorama's op en naast elkaar gebouwd. Daarin doet een kleinere koepel dienst als bewegende tribune. Telkens wanneer de luiken aan de voorkant opengaan, verschijnt er een ander Hollands tafereel. Van een idyllisch korenveld met molens tot een pantyfabriek. De bezoekers zien de landschappen letterlijk aan zich voorbijglijden.

Ook Gerritsen ziet het voor zich. Terwijl hij naar alle kanten wordt bewogen, vertelt zijn vriendin hem wat er is te zien.

'Wat mooi', reageert hij. 'Door de omschrijving, het geluid en de reuk zie ik het in mijn hoofd.'

Uiteindelijk is de voorstelling ook voor hem driedimensionaal. Na afloop mogen de bezoekers achter de schermen de verschillende landschappen betasten. Gerritsen verzucht: 'Thuiszitten kan ook, maar daar heb je toch alleen jezelf mee?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden