Onzichtbaar

Puntmuts en bezemsteel zouden niet gaan, maar een onzichtbaarheids-cape dat zou me wel wat geleken hebben. En bliksemschichten. Als ik nog een lezertje was....

Ed Schilders

De tijden veranderen, en wij met hen. Ik zeg het voor de gelegenheid ook in het originele Latijn: 'Tempora mutantur, nos et mutamur in illis', want dan klinkt het pas echt als een toverspreuk. Zelden zag ik zo veel vreugde rond een boek als vorig weekeinde rond de verschijning van de vierde Harry Potter, een vreugde die ondenkbaar was toen ik zelf een kleine lezer was.

Ik was jaloers. Natuurlijk hadden ook wij onze helden, Arends oog, Biggles, Bob Evers, maar helaas hadden wij geen boekhandelaren die ons op ontbijtjes trakteerden. Met een gevederde hoofdtooi of een vliegenierskap werd je waarschijnlijk niet eens in de winkel toegelaten. En wie kon het nieuwe boek nog bekostigen nadat de Sint een week eerder het nieuwe Winterboek had gebracht?

Het lijkt me fijn een lezertje te zijn, anno 2000. De Potter-taferelen zullen de pessimisten over ontlezing met stomheid betoverd hebben. Het mooist vond ik het meisje dat voor de televisiecamera zei dat ze de hele nacht ging doorlezen. Ik hoop dat ze dat onder de deken gedaan heeft, bij het licht van een zaklantaarn. Want dat is níet veranderd: onzichtbaar willen zijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden