Onzekerheid, hebberigheid en eetstoornissen

Het is een halfuur voor aanvang van de show van Chanel, en een verkouden Gladys Perint Palmer zit in de lobby van haar Parijse hotel achter een glas verse citroensap....

Perint Palmer ('Je mag me vragen naar mijn leeftijd, maar dat wil niet zeggen dat ik het ook vertel'), is geboren in Hongarije, opgegroeid in Engeland en woont in Californië, waar ze hoofd is van de modeafdeling van de kunstacademie van San Francisco. Maar bovenal is ze mode-illustrator. Al sinds midden jaren tachtig tekent ze de internationale modeshows voor, onder meer, The New York Times, de Engelse Sunday Times en verschillende edities van Vogue.

Mode-illustraties is eigenlijk niet het goede woord voor haar werk. De vrolijke en soms genadeloze tekeningen van Gladys Perint Palmer zijn modekritieken. En helemaal als er een toelichting bij zit, zoals bij alle tekeningen in haar boek. Alle oudere, nog tekstloze tekeningen voorzag ze alsnog van geestig, handgeschreven en niet zelden venijnig commentaar. En zo is haar boek niet alleen een feest om naar te kijken, maar ook een zeldzaam goed inkijkje in de modewereld.

Bij een tekening van een met tassen behangen Marc Jacobs, ontwerper voor zijn eigen labels en voor het chique Louis Vuitton: 'Amerikanen zijn dol op hem. Moderedac teuren die gratis Louis Vuittontassen krijgen, verafgoden hem.' Onder een tekening van Donatella Versace (met harde blik applaudisserend voor haar 'tiny' dochter, die op een catwalk loopt): 'In 1997 erfde Allegra, elf jaar oud, 45% van Versace. Eetstoornissen volgden.' Bij een afbeelding van een te dikke, in een te strakke jurk geperste Marianne Faithfull, vip tijdens een Chanel show: 'Niemand haat zijn eigen lichaam. Maar misschien kan Karl Lagerfeld (de radicaal afgeslankte Chanelontwerper die onlangs een dieetboek schreef MvR) Marianne Faithfull helpen.'

En in de inleiding van het hoofdstuk Front row faces: 'Het gerucht gaat dat Sophia Lorens prijs om op een show te verschijnen 50.000 dollar is. Op 19 januari 2002 was de grote vraag: ”Hoeveel heeft Donatella Versace Chelsea Clinton betaald om eerste rij te zitten?”'

'Ik vind het interessanter wat mode met mensen doet dan wat mensen met mode doen', zegt ze. 'Het gaat mij om het grote verhaal, het circus. Ik kan genieten van een show van bijvoorbeeld Dries van Noten, maar ik heb geen passie voor kleren. Ik begrijp mode niet eens goed. Er is altijd een geheime code onder modemensen, een tas die je per se moet hebben, maar ik weet nergens van tot ik erover lees. Ik heb ooit op een speciale uitverkoop voor editors voor 200 dollar een oranje Chaneltas gekocht. Ik was zo trots en net op dat moment werd ie uit verklaard.'

Oranje, de kleur van haar haar, is de enige extravagantie die de bijna altijd onopvallend en comfortabel geklede tekenaar ('Iedereen draagt hoge hakken, maar het is toch helemaal niet modern om je in schoenen met hoge hakken te laten vangen?') zich af en toe veroorlooft. 'Niemand zegt: die vrouw in dat mooie zwarte jasje. Oranje valt op.' Zozeer, dat het haar een plaats op de eerste rij bij Gaultier kostte. 'Omdat je op de eerste rij altijd op de video terechtkomt', zei de pr-man van Gaultier, toen ze hem vroeg waarom.

Perint Palmer: 'Mijn oranje jasjes hadden blijkbaar al jaren de video's vergiftigd.' Vervelender vond ze het incident bij Paco Rabanne. Omdat ze een plaats had gekregen van waaruit ze niets kon zien, verhuisde ze naar een lege stoel op de derde rij, waar ze met de woorden 'Je bent maar een illustrator' weer vanaf werd gejaagd. Mode is een jungle niet voor niets wijdde ze een hoofdstuk aan 'surviving the collections'. Perint Palmer: 'Dit soort gedrag komt natuurlijk voort uit onzekerheid. Geen onzekerder mensen dan modemensen. Zelfs acteurs hebben meer zelfvertrouwen. Je kunt alleen kruipend omhoog, en eenmaal aan de top als ontwerper, als fashion editor is iedereen alleen maar bang dat ze er weer vanaf gestoten worden. En dat kan natuurlijk ook zo gebeuren, in de mode. Veel fashionista's hebben dan ook het gevoel dat ze in een situatie zitten waar ze geen controle over hebben. Komt nog bij dat in de modewereld alles draait om schoonheid, maar hoe knap je ook bent, je legt het altijd af tegen een zeventienjarig model.

'Maar eigenlijk ben ik al die mensen die zich zo onuitstaanbaar gedragen erg dankbaar. Zonder hen had ik nu geen boek gehad.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden