Bellen metEline Huisman

Onze nieuwe correspondent ziet dat de Fransen het niet zo nauw nemen met de nieuwe lockdown

In de laatste minuten voor de avondklok wandelt onze kersverse correspondent langs het kanaal in het 19e arrondissement van Parijs. Hoe was het om naar Frankrijk te verhuizen op de dag dat het land opnieuw op slot ging? We bellen met Eline Huisman.

Het kanaal Saint-Martin.  Beeld REUTERS
Het kanaal Saint-Martin.Beeld REUTERS

Hoe was het aan de kade?

‘Drukker dan ik had verwacht. Sinds vorige week is het verboden om op straat te drinken. Afgelopen zaterdag kon ik nog een bekertje met bier bestellen bij de bars en restaurants, maar nu verkopen ze alleen dichte flesjes. Toch trekken de Parijzenaren zich niet zo veel aan van het verbod; ze zitten lekker aan de kade met een biertje. Zelfs nu het weer niet zo mooi is, laten ze zich niet tegenhouden.’

Dus mensen luisteren niet echt meer naar Macron?

‘Dat is heel dubbel, het is megadruk op straat en er wordt veel gedronken. Niemand houdt afstand. De bakkertjes hebben wel een papiertje met een maximaal aantal klanten voor de deur hangen, maar ook daar houdt niemand zich aan. Daarentegen dragen mensen wel netjes hun mondkapjes, ook op straat. Ik moest daar wel aan wennen, een luchtje scheppen is niet hetzelfde als in Nederland. En ik denk dat Parijzenaren in de zomer een afdruk van het kapje op hun gezicht hebben staan, in plaats van de skibril na wintersport.’

Hier lijken er vooral versoepelingen aan te komen. Hebben jullie iets om naar uit te kijken?

‘Ja, in theorie wel. Macron vertelde in zijn speech op 1 april dat vanaf half mei de terrassen en sommige culturele plekken weer opengaan. Maar net als in Nederland hangt het af van de besmetting- en ic-cijfers. Het is wel fijn dat boekenwinkels hier essentieel zijn verklaard. Daardoor heb ik nog een beetje het gevoel dat er iets te doen is. Toen ik laatst een boek bestelde in de straat, kreeg ik meteen een uitnodiging voor een poëziemiddag.’

In het weekend dat de lockdown daar begon, verhuisde jij naar Parijs. Hoe was dat?

‘De verhuizing was nog wel even spannend. Ik had een verklaring bij me waarop ik ‘internationale verhuizing’ had gezet. Uiteindelijk heeft niemand daarom gevraagd. In de Thalys vroegen ze wel om een negatieve pcr-test. Ik mag hier in een straal van 10 kilometer rond mijn huis zijn, maar ook dat checkt niemand. En toen ik de avondklok vergat en een Uber naar huis nam, zei de chauffeur dat hij nooit staande wordt gehouden. Veel mensen in Parijs waren bang voor een strengere lockdown, dus eigenlijk valt het nog wel mee.’

Viel de cultuurshock daarom ook mee?

‘De eerste avond dat ik hier was schrok ik echt van hoe dicht iedereen op elkaar staat. En dat het overal zo druk is. Daarnaast vielen kleine dingen die anders zijn me op, zoals dat mensen hier in een hoekje van een apotheek een coronatest kunnen doen. Ik vraag me dan meteen af: komen er niet allemaal oude, kwetsbare mensen hun medicijnen ophalen naast iemand met corona?’

Het aantal coronabesmettingen blijft oplopen in Parijs. Stijgt het aantal gevaccineerden net zo hard?

‘Vandaag is de 10 miljoenste prik gezet. Net als in Nederland hebben ze hier ook een beetje een trage start gehad. Frankrijk is heel voorzichtig, omdat veel mensen tegen vaccineren zijn. Daarom was er een paar jaar geleden nog een mazelenuitbraak. Maar nu lijkt de vaart er wel in te komen. Er worden zogeheten vaccinodromes opgezet, een soort xxl-vaccincentra. In Disneyland komt er ook een.’

Begin deze week schreef je over luxe restaurants die open zijn voor de elite. Er zouden zelfs ministers te gast zijn. #OnVeutLesNoms (#WeWillenDeNamen) schreven de Fransen. Zijn er al namen bekend?

‘Nee. Er wordt wel onderzoek gedaan maar het is even afwachten of daar iets uit komt. Een van de organisatoren van de avonden is inmiddels wel bekend. Hij zegt dat de uitspraak over de ministers ‘een grapje’ was. Volgens het tv-programma dat undercover ging in het restaurant heeft een anonieme bron bevestigd dat er ministers bij waren. Dus het blijft spannend.

‘Overigens staat het incident niet op zichzelf. Afgelopen januari werden veel restaurants op de vingers getikt: ze hadden de voordeur weliswaar dicht, maar via de personeelsingang konden mensen alsnog komen eten. De gasten, waaronder veel mensen uit de rechterlijke macht, werden gangsters de la fourchette genoemd: vork-gangsters.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden