Onze honden hebben het zo slecht nog niet

Ufo-parkeerplaatsen, gevelde heren onder het oog van de koning, Marcel van den Bergh ziet en fotografeert alles.

Olaf Tempelman
null Beeld Marcel van den Bergh
Beeld Marcel van den Bergh

De liefde tussen mens en hond is van alle tijden - van onze tijd zijn de baasjes die voor hun hond minstens zo door het vuur gaan als voor hun kind. Vroeger wilden we voor ons kind het beste en mocht onze hond de restjes stamppot opeten. Was hij te gulzig of liep hij in de weg, dan kreeg hij een trap.

Tegenwoordig zijn er nauwelijks baasjes meer in de westerse wereld die zulke wreedheden begaan. Wie barbaarse baasjes in Rusland of China bezig ziet, kan zich amper voorstellen dat Europese honden vroeger ook stenen naar hun kop kregen.

Leuker leven

Alle honden zijn gelijk maar westerse honden hebben een leuker leven dan andere. Ze eten het lekkerste biologische hondenvoer, ze gaan in bad met het hondenbadschuim dat hun forse reukorgaan het meest kan bekoren, ze zitten al bij de dierenarts terwijl hun baasjes eigenlijk wel weten dat ze niets mankeren, gewoon omdat de baasjes even gerustgesteld willen worden.

Maken westerse honden een lastige periode door, dan kunnen ze uitblaffen bij de hondenpsycholoog. Blijven ze daarna neerslachtig of opvliegend, dan is er ook hondenpsychiatrie, in de VS al booming business. Honden en katten die opknappen van antidepressiva zijn een oprukkend verschijnsel. Veel honden slikken op lastige momenten - een nare lange autorit, een moeilijk bezoek aan de dierenarts - tranquillizers uit het medicijnenkastje van baasje.

Niemand laat zijn eigen hond alleen, zeg je in de geest van Willy & Willeke. Dat de hond op deze foto een heel goed baasje heeft, had u meteen gezien.

Check-in-Supervisor

Wat u misschien niet meteen had gezien, is dat hond en baasje hier géén dierenkliniek bezoeken omdat hondlief al de hele dag last had van duizelingen. Baasje en hond op deze foto staan op het punt met de veerboot van Hoek van Holland naar Engeland te vertrekken. Echter: de hond heeft op weg naar de veerboot zo'n dorst gekregen dat hij bijna niet meer kan lopen.

Wat doet het goede baasje: die gaat even naar de Check-in-Supervisor: 'Die mevrouw geeft jou vast wat te drinken.' Die mevrouw vertrouwt het helaas niet helemaal en is van het genre dat zaken betreffende mens en dier graag op formele wijze kortsluit. 'Mag ik uw paspoorten zien?' Baasje neemt hond in zijn armen: 'Houd nog heel even vol lieverd, we zijn nog één administratieve formaliteit van een lekker bakje water verwijderd.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden