Onversneden tradikorttie verliest terrein op het ‘andere’ Sfinks Festival

Raï-legende Khaled zorgt voor knallende afsluiter op Sfinks. De verrassingen vallen tegen...

Boechout Ondanks de suggestieve koptekst op de posters – ‘Sfinks MIXED, het andere festival’ – was er aan de opzet van het jaarlijkse wereldmuziekevenement vlak buiten Antwerpen gelukkig niet al te veel gewijzigd. Nieuw waren vooral toegevoegde genres als comedy, circus en wereldcinema, maar die spelen voorlopig nog een bescheiden rol.

Wat wel zorgen baart, is dat onversneden tradities steeds meer terrein lijken te verliezen aan popachtige rootsmuziek en dansbare cross-overs. Ook het aantal verrassingen – traditioneel een van de sterke punten van het festival – viel dit jaar tegen. Bovendien zorgden sommige van de ongetwijfeld kostbare hoofdacts voor artistieke dieptepunten, zoals het Nortec Collective uit Mexico met hun slappe aftreksel van mariachimotieven en een autistische podiumpresentatie.

Aan dat laatste was bij de energieke Congolese topformatie Werrason geen gebrek, maar hun optreden ontaardde na een half uurtje naadloos swingen in een rommeltje, tijdens een veel te lange voorstelronde van de vele muzikanten, waarbij de spreekstalmeester van dienst niet eens bleek te weten welke instrumenten precies door wie werden bespeeld.

Ook was een bijzondere gast door de organisatie geheel over het hoofd gezien. De anonieme muzikant die in de overigens uitstekende begeleidingsband van de Malinese zangeres Babani Koné ballafonklanken uit zijn keyboards toverde, bleek niemand minder dan Cheick Tidiane Seck, sinds vele jaren bekend door zijn projecten met jazzartiesten als Hank Jones en Dee Dee Bridgewater.

Als vanouds bood de Clubtent, het enigszins afgelegen podium voor fijnproevers, de meest interessante festivalonderdelen, hoewel ook daar de spoeling dunner was dan voorheen.

De Corsicaanse a-capellagroep A Filetta bracht traditionele polyfonie, maar heel wat gepolijster dan op hun eiland ooit gebruikelijk was. Het zaterdagprogramma in de clubtent werd gered door Juana Silva Esteban en haar musicerende gezin, met manlief als tweede vocalist en zoon Martin Chico op gitaar. Hun pure, onopgesmukte flamenco was een verademing na het schoolse optreden van de Macedonische groep Baklava en de vriendelijke doch volstrekt ongevaarlijke liedjes van singer-songwriter Maalesh en zijn trio, afkomstig van de Comoren.

Voor de finale van drie dagen Sfinks was dit jaar gekozen voor de zekerheid van een wereldster, in de persoon van de Algerijnse raï-legende Khaled. Die leverde ook precies wat van iemand van zijn statuur mag worden verwacht: een knallende afsluiter. Maar het stralende hoogtepunt van de 29ste editie van Sfinks viel enkele uren eerder, tijdens het soms verstilde en dan weer overdonderende optreden van accordeonist/componist Fabian Beghin en trekharmonicavirtuoos Didier Laloy, beiden uit Wallonië. Het repertoire van hun cd Cryptonique bleek door hun speelse en enerverende samenspel op het podium nog overtuigender dan op de plaat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden