Ontzag

Aarsman Collectie


Twee weken na het instorten van de kledingfabriek Rana Plaza stoppen de reddingswerkers met het voorzichtig weghalen van het puin. De hoop dat ze nog levenden zullen aantreffen, is vervlogen. Bulldozers beginnen de resten van de fabriek uit elkaar te schuiven en af te voeren. Dan hoort opeens iemand tikken, onder het puin komt het vandaan. Dat is Reshma Begum, ze zit in de kelder van het gebouw, ze slaat met een steen op de resten waaronder ze bedolven ligt.


Negentien jaar is ze volgens de bronnen. Dan ben ik ook negentien. Pure kinderarbeid. Als de boel begint in te storten, rent Reshma een trap af, de kelder in. Daar valt de fabriek bovenop haar. Wonder boven wonder blijft er een ruimte over waarin ze past. Ongedeerd ligt ze daar. Er is water, er ligt wat gedroogd voedsel, maar ze kan er niet bij. Ze zit vast met haar haren. Met een scherp stuk steen weet ze zich los te snijden, vandaar de kale plekken bovenop haar hoofd.


Het kan zijn dat ze op de persconferentie even haar ogen dichtdeed en meteen weer open, net toen de foto werd genomen. Waardoor ze zo lodderig kijkt. Maar waarschijnlijker is dat ze nog verzwakt is van de zeventien dagen onder het puin. Het is pas drie dagen geleden dat ze werd gered, de infuusaansluiting zit nog op haar hand. Straks gaat ze weer terug naar bed.


Maar de persconferentie moet en zal nu. Het leger heeft geholpen met de reddingsoperatie en wil zichzelf presenteren. Langer kan er niet worden gewacht, een paar dagen later zal geen krant, geen omroep nog interesse hebben. Reshma Begum moet eraan geloven. Een verpleegster achter haar voor het geval er iets misgaat. Reshma blijft in haar rolstoel zitten, te zwak om te staan. De militairen hadden kunnen staan, maar dan waren ze entourage geweest. Ze zijn gaan zitten, zo horen ze erbij. Op de voorste rij de hoge militairen, koperen insignes op hun kraag.


De oudste met snor heeft iets voorbereid, op zijn schoot heeft hij een papiertje met tekst. Is hij zenuwachtig dat hij iets moet zeggen? Er kan geen glimlach vanaf. Allemaal kijken ze bloedserieus. Hier is een meisje gered, jongens, wees blij. Zijn ze met hun hoofd bij de meer dan duizend die de instorting niet hebben overleefd of is het ontzag voor de camera?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden