Interview Ambassademedewerker

Ontslagen medewerker Marokkaanse ambassade: ‘Kennelijk gelden voor hen andere regels dan voor mij’

Ontslag na zestien jaar trouwe dienst: ‘M. F.’ vraagt zich af wat erachter zit. Hij wil zijn recht. ‘Desnoods ga ik in hongerstaking.’

F.: ‘Desnoods ga ik voor de deur van de ambassade in hongerstaking.’ Beeld Arie Kievit

‘De ambassade heeft mijn leven verwoest. Kennelijk gelden voor hen andere regels dan voor mij’, antwoordt M. F. geëmotioneerd op vragen van de Volkskrant. Hij wil niet met zijn volledige naam in de krant, omdat hij zijn familie wil behoeden voor herkenning.

De rechtszaak over zijn ontslag heeft een enorme uitwerking gehad op F.’s leven. Na zijn ontslag op staande voet had hij geen recht op een WW-uitkering. Hij verkocht zijn auto en leende geld van vrienden. Zijn gezin leefde van zijn vrouws kleine salaris.

F. ontving op 16 juni 2015, een dag nadat hij zich had ziek gemeld, een persoonlijke ontslagbrief van de Marokkaanse ambassadeur. Aangevoerde argumenten waren ‘ongeoorloofd afwezig zijn, het beledigen van collega’s, het schenden van het beroepsgeheim en het bedreigen van een specifieke collega’.

Het Gerechtshof Den Haag maakt gehakt van alle vier de beschuldigingen. De argumenten missen volgens het hof ‘concrete onderbouwing’, staat in het vonnis. Zo zou M. F. volgens het koninkrijk Marokko ‘opnames hebben gemaakt van door de ambassadeur gevoerde gesprekken tijdens een autorit’. Maar op de vraag van het hof met wie F. de informatie dan zou hebben gedeeld, bleef het antwoord uit. Er kon ook geen bewijs worden geleverd.

F.: ‘De ambassade heeft mijn leven verwoest. Kennelijk gelden voor hen andere regels dan voor mij’ Beeld Arie Kievit

Het argument van ‘te laat komen’ heeft het koninkrijk Marokko proberen te bewijzen door waarschuwingsbrieven aan het hof te laten zien die F. zou hebben ondertekend. Het hof oordeelt dat de handtekening onder die brieven onleesbaar is. Ook ontbreekt een volgnummer op de brieven, zoals dat wel op andere brieven van het koninkrijk voorkomt. De brieven zijn bovendien bestempeld met een stempel dat al jaren niet meer officieel wordt gebruikt. Al met al oordeelt het hof dat er geen dringende reden was voor ontslag op staande voet. Ook is het ontslag ‘in strijd met het opzegverbod wegens ziekte’.

Ondanks het harde vonnis vreest M. F. dat de ambassade ‘ermee wegkomt’ hem zijn achterstallige loon niet te betalen. Dat steekt. ‘Ik heb altijd netjes belasting betaald en heb nooit eerder problemen gehad. Op straat moet ik mij aan de Nederlandse wet te houden en dat doe ik ook. Mijn werkgever hoeft dat dus niet.’ F. wil doorvechten om zijn recht te krijgen. ‘Desnoods ga ik voor de deur van de ambassade in hongerstaking.’

Hij weet niet wat de echte reden is dat de ambassade hem na zestien jaar trouwe dienst als bode en chauffeur op straat zette. De ambassadeur ontkent geruchten dat hij F. ontsloeg zodat hij diens baan aan een kennis kon geven. Hij wil uit respect voor de privacy van F. verder niet op de zaak ingaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.