Column

Ontslag uitzendkrachten stond in sterren geschreven

 

Sheila Sitalsing
Een werknemer bij het hoofdkantoor van ING. Beeld anp
Een werknemer bij het hoofdkantoor van ING.Beeld anp

Dat ze bij diverse bedrijven een deel van hun uitzendkrachten er voor 1 juli nog snel-snel-snel uitgooien. Dat de bedrijven daarmee willen voorkomen dat ze straks deze mensen als een soort vaste werknemer moeten behandelen. Het stond allemaal in de sterren geschreven.

De Raad van State, dat doorgaans verstandig advies over wetsvoorstellen geeft, had het nog zó gezegd toen Lodewijk Asscher zijn wet die de positie van flexwerkers moest versterken had opgesteld: dit zou hun positie juist kunnen verslechteren. Het feit dat een werkgever ze na drie contracten in twee jaar in vaste dienst moet nemen, het feit dat een uitzendkracht die na twee jaar wordt bedankt een soort ontslagvergoeding moet krijgen: het zijn reuze goede bedoelingen van de minister die evenwel zouden kunnen leiden tot het sneller wegsturen van flexwerkers. 'Vanwege een mogelijk kleinere bereidheid van werkgevers om mensen in dienst te nemen', aldus de Raad die snapt dat bedrijven geen liefdadigheidsinstellingen zijn.

De Eerste Kamer zei het de Raad na: flexwerkers lopen het risico juist eerder op straat te komen te staan, om te worden vervangen door andere uitzendkrachten of zzp'ers.

Met de kanttekeningen gebeurde niet veel. (Daar kijken ze bij de Raad van State overigens niet meer van op. In het gisteren verschenen jaarverslag van de Raad valt te lezen dat het dedain van het kabinet voor de Raad van State zo ver is voortgeschreden dat ministers zelfs wijzigingen in wetsvoorstellen proppen die ze niet eens meer aan de Raad voorleggen.)

Toch was minister Asscher gisteren 'woedend' toen de Volkskrant berichtte dat onder meer ING de flexwerkers er vlak voordat de nieuwe wet in werking treedt bij bosjes uit gooit. Dit vanwege de 'arbeidsrechtelijke risico's', zo citeert de krant een intern memo aan ING-managers. Dát is niet de bedoeling, brieste Asscher.

Sympathiek, dat briesen. Maar er is niks onwettigs aan het snel wegwerken van arbeidskrachten die te duur dreigen te worden. Het is niets anders dan een voorspelbare, volstrekt legale reactie op wetgeving die misschien niet helemaal goed doordacht is.

Het is niet de eerste keer deze week dat we de letter van de wet zagen botsen met de schone intenties van de opsteller ervan. Bij ABN Amro hielden ze zich keurig aan de regels toen ze zichzelf een tonnetje extra toeschoven. De Tweede Kamer, die dit schuiven met geld bij het volle verstand mogelijk had gemaakt, kreeg bijkans een bloedspuwing. 'Niet alles wat kan, móet ook', sputterde dat permanent blozende Kamerlid dat voor de PvdA over de banken gaat.

Daar zit het probleem: kabinet en Kamer maken snoezige plannen om de wereld een stukje beter te maken. Maar omdat naastenliefde en fatsoen zich niet per wet laten opleggen, spreken ze van 'de geest van de wet'. Vervolgens gaan ze heel hard duimen dat deze geest vaardig wordt over degenen op wie de wet van toepassing is.

Lieve, maar ijdele hoop. Bedrijven hebben niet voor niets batterijen juristen in dienst die schaterlachen om die 'geest' en die enthousiast elk muizengaatje in de letter van de wet exploreren. Dat is hun goed recht.

Daar luidruchtig verontwaardigd over doen en zo je eigen aandeel in de ontstane situatie verbloemen, doet het goed op televisie. Zolang er geen bereidheid is onfatsoen bij wet te verbieden, is de verontwaardiging verder tamelijk zinloos.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden