Ontdook belasting in Frankrijk Gulzigheid Gérard Depardieu

In 1991 speelde Gérard Depardieu de hoofdrol in de film Cyrano. Toen al werd hij vaak besprongen door een onbedaarlijke aandrang tot eten en drinken. In twee weken kon hij 10 kilo aankomen, wat voor een acteur een ramp is. 'Je bent dikker geworden', zegt regisseur Jean-Paul Rappeneau, als hij zijn hoofdrolspeler op de set ziet. Waarop Dépardieu met stoelen smijt en brult: 'Dik! Je hebt het gezegd! Dat woord wil ik niet horen!' Het is een echo van de gevleugelde woorden van Obelix, een personage dat hij later zal vertolken: 'Dik? Wie is hier dik?'


Na nog een paar dagen eten en drinken herinnert Rappeneau hem eraan dat Cyrano een ascetische dichter was: 'Als je zo doorgaat, word je te dik voor de rol.' Een blinde woede overvalt Depardieu. Hij drinkt een fles whisky in één teug leeg en gaat 's nachts verhaal halen bij de regisseur, slaat diens spiegel kapot en verwondt zijn hand tot bloedens toe.


In iedere gulzigaard schuilt een gevoelig kind dat zich gevangen voelt. Een kind dat echt wel weet dat je van veel eten dik wordt, dat je niet alle rollen van de wereld kunt spelen en alle nationaliteiten kunt bezitten, maar dat dat nog geen reden is het niet te proberen.


Dus stort Depardieu zich telkens in nieuwe avonturen, als schotsen die hij verlaat vlak voordat ze onder water verdwijnen. Dat gaat lang goed; hij is slim genoeg om steeds beschermers voor zich te winnen: Bertrand Blier, Nicolas Sarkozy, Vladimir Poetin en vooral Catherine Deneuve, zijn trouwste verdediger.


Achter hem ligt de chaos: verbroken relaties, een jonggestorven zoon, een volk dat treurt, een kransslagader die het bijna begaf. Maar omkijken doet hij niet. Voor hem ligt een wereld die te winnen is: een Belgisch dorp, Russische reclamefilmpjes, Raspoetin, een wijngaard in Montenegro, de rol van Dominique Strauss-Kahn.


Wat maakt het uit! Alles mag, alles wat helpt het ellendige heden te vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden