Ontbijten met het orakel van Delphi

De bijeenkomst in het Amsterdamse Okura Hotel heette A Tribute to Peter Drucker, maar deed vooral denken aan de legendarische Pythia, beter bekend als het orakel van Delphi....

PETER DRUCKER

Ontbijten met het

orakel van Delphi

Weggedoken in een fauteuil op het podium zat de 85-jarige Drucker al klaar terwijl de zaal volliep, een frêle gestalte met vriendelijke pretoogjes achter sterk vergrotende brilleglazen. Zijn gehoor viel stil, en Drucker nam het woord. Heel langzaam orgelden diepe, broze klanken uit zijn binnenste omhoog, als bij een oude schellakplaat die op een te laag toerental wordt afgedraaid.

Regelmatig vloeiden de stroperige woorden onherkenbaar in elkaar over, of stopte de trage stroom geheel - zo maar, midden in een zin. Bovendien sprak Drucker, reeds onafzienbare decennia werkzaam en woonachtig in de VS, met het zware accent van zijn Oostenrijkse geboortegrond. 'Avter ze sekund vurld wááár . . .'

Maar voor de goede verstaander viel er heel wat te genieten. Want Drucker mag dan bovenmenselijk oud zijn, hij is ook nog steeds bovenmenselijk actief. Zijn eerste boek over management verscheen in 1939, zijn laatste in 1993, en binnenkort verschijnt er weer een. Hij is de auteur van klassiekers als The Age of Uncertainty en andere ikonen van de management-literatuur.

Drucker doet niet denken aan het orakel van Delphi, hij is het orakel van Delphi - zij het voor ondernemers over de hele wereld in plaats van voor Griekse generaals en tirannen.

Zijn voornaamste boodschap: de komende jaren komen de grootste veranderingen voor bedrijven van buiten, niet vanuit hun eigen organisatie. Alle enigszins ontwikkelde landen op aarde, aldus Drucker, zijn zo druk met binnenlandse problemen, dat dit de alles bepalende factor zal zijn voor het ondernemingsbeleid. 'Tegenwoordig is ieder bedrijf tot in detail op de hoogte met de wensen van zijn klanten. Maar niemand praat over wat hij niet weet, terwijl de klantenkring maar een kleine minderheid uitmaakt van de omgeving van de onderneming.'

Losjes sneed hij de grote obsessie aan, de Aziatische Tijgers met hun fenomenale groeicijfers. 'I doont know if you know Ezia. I goo zère evvery year', zo begon hij een verbluffende anecdote over China.

Daar bezocht hij onlangs een staatsfietsenfabriek. Met tachtigduizend werknemers produceert deze fabriek 35 miljoen fietsen per jaar, zonder er één te verkopen. De fietsen zijn namelijk zo slecht, dat ze aan de straatstenen niet zijn te slijten - zelfs niet in een land waar iedereen fietst. De Chinezen kopen liever fietsen van een deugdelijk buitenlands merk. De staatsfabriek beschikt over onmetelijke magazijnen, waarin de complete produktie tot Sint Juttemis wordt opgeslagen. Want niemand durft de fabriek te sluiten: dan staan immers tachtigduizend mensen op straat.

Tot zover Re-Engineering en al die andere theorieën die zich vooral bezighouden met de processen binnen de bedrijfsmuren. 'Ik zou willen dat hij wat sneller sprak', verzuchtte zijn Nederlandse uitgever, Hans Ritman, blijkbaar onkundig van de normale fysieke beperkingen die een zeer hoge leeftijd nu eenmaal met zich meebrengt. Hem en andere ongedurige toehoorders ontging de werkelijke betekenis van Druckers hallucinerende optreden. Even werd hen een kijkje gegund in de diepten van de geschiedenis.

Heel even maar - toen was de leunstoel weer leeg, en was iedereen alles weer vergeten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden