Onopgesmukt

Wat zijn de beste dingen om hebberig van te worden? Smaakbepalers uit de wereld van fotografie, ontwerp en mode gidsen ons. Deze week: architect Herman Hertzberger (79).

SUSE VAN KLEEF

'Ik ben geen calvinist, maar wel een echte nuchtere Hollander. Ik zie schoonheid in onopgesmuktheid. Al mogen vrouwen zich natuurlijk wel opmaken.' Architect Herman Hertzberger (79) zit nog steeds fulltime achter zijn tekentafel in Architectuurstudio HH: 'Werk is geen werk. Het is een enorme verslaving, maar als ik zou afkicken, zou ik het zo onbeschrijfelijk saai vinden dat ik direct in slaap zou vallen.'

Wat is uw smaak?

'Ik ben voor een zekere soberheid. En voor niet te veel geld uitgeven, hoewel ik genoeg geld heb. Ik zou best een dure auto en mooie kleren kunnen kopen, maar ik doe het niet. Ik wil niet te veel opvallen.

'Er zijn componisten in de klassieke muziek die een ongelofelijke hoeveelheid middelen nodig hebben om hun doel te bereiken. Het tegenovergestelde geldt ook. Bij de opera Idomeneo van Mozart waar ik laatst was, had een kleine verandering in de muziek een ontzettend grote impact. Zo knap, zo interessant. Die muziek heb ik nog wekenlang in mijn hoofd gehoord.

'Het feit dat ik hang naar soberheid, neemt niet weg dat ik ongelofelijk onder de indruk kan zijn van barokke, prachtig versierde dingen. Ik was laatst in de St. Ignatiuskerk in Rome: ik wist niet wat ik zag. De kerk heeft een plat plafond dat zo knap beschilderd is dat het lijkt alsof de mensen uit de afbeelding komen.'

Hoe komt uw smaak terug in uw werk?

'Ze noemen mij weleens een sociologisch architect: ik houd me vooral bezig met ruimtes die op de een of andere manier mensen bij elkaar brengen. Ik kan heel efficiënt een trappenhuis ergens in de hoek wegmoffelen, maar ik kan een trap ook zo maken dat je, als je erop staat, een overzicht hebt van wie er verder in dat gebouw rondloopt. De buitenkant van een gebouw is natuurlijk ook belangrijk, maar dat is niet mijn voornaamste thema, daar leg ik niet de nadruk op.

'Er is een tendens van architecten die erg houden van decoraties, daar hoor ik niet bij. Ik vind een leeg vlak ook mooi. Mensen moeten in gebouwen ook de kans hebben om dingen toe te voegen: het moet niet te af zijn.

'Ik krijg weleens het verwijt dat ik te sober ben in mijn materiaalgebruik. Waarom ik nooit eens marmer en dat soort materialen gebruik. Dat hoeft niet voor mij. Vroeger ging ik daar verder in dan nu: toen gebruikte ik regelmatig ruwe betonblokken. Tegenwoordig ben ik al iets meer opgeschoven en kies ik vaak voor pleisterwerk, zwarte bakstenen en veel glas.'

Hoe komt uw smaak terug in uw privéleven?

'Die drang naar soberheid zie je niet altijd terug bij mij thuis. Het staat en hangt er vol met dingen die ik op straat vind, op het strand opgedoken stenen, foto's, artikelen en plaatjes uit kranten en tijdschriften. Sommige mensen zouden het nutteloze dingen vinden, maar voor mij zijn het voorwerpen die mij indirect inspireren.

Ik moet altijd een beetje lachen als ik van die heel gastronomische restaurantrecensies lees. Ik weet superrestaurants heus te waarderen en vind het heel knap hoe koks zo verfijnd smaken combineren. Maar het is niet mijn ding. Dan zit je in zo'n restaurant te wachten en eigenlijk is dan het allerbelangrijkste: wat voor brood komt er op tafel? Als dat heel erg knapperig, warm en lekker is, dan ben ik eigenlijk al tevreden en uitgegeten.

'We hebben een huisje in Ligurië in Italië. Vroeger maakten we daar veel bergwandelingen. Dan namen we een worst en een stuk brood mee dat we op de bergtop opaten. Dat was zo lekker: dan voelde ik me in de hemel. Pure dingen, daar houd ik van. Maar niet dat alles biologisch moet zijn; dat vind ik ontzettende flauwekul.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden