Column

Ongrijpbaarheid is de rode draad door zijn oeuvre

Schrijver en 'collega' Arnon Grunberg schrijft 60.553 woorden per maand. Een beetje weinig.

Arnon Grunberg in hotel Ambassade. Beeld Sanne de Wilde

Gefascineerd heb ik zitten staren naar de agenda van schrijver en (mag ik dat zeggen?) collega Arnon Grunberg - de krant had er op de site een kleurig gifje van gemaakt. De verse winnaar van de Gouden Ganzenveer (van harte) houdt er een strak ritme op na.

's Ochtends, van zondag tot vrijdag, schrijft hij zijn Voetnoot voor de Volkskrant. Op dinsdag staat de Humo op het programma, woensdag Het Parool en de VPRO-Gids, donderdag schrijft hij voor Vrij Nederland en - met dichteres Charlotte Van den Broeck - voor De Standaard. Zaterdagochtend is de Seksrabbijn aan de beurt, de zondag is voor het blad van Amnesty International. Treffendste zinnetje uit het overzicht: ''s Middags en 's avonds werken aan lezingen, artikelen en romans.'

Hij maakt zo'n 60.553 woorden per maand. Ik vind het wat magertjes.

Maar dat is kinnesinne. Knap is het natuurlijk, daar de doorgewinterde Grunberglezer ook zijn reisgedrag kent. De ene dag prikt hij een pastaatje in New York, de volgende dag spreekt hij een hoogleraar in Berlijn, waar hij een pied-à-terre heeft. Tussendoor trekt hij op met 'onze jongens' op missie, loopt stage in een slachthuis, voedt met z'n ene hand zijn petekind terwijl hij met de andere wijn en wodka schenkt voor een zaaltje Volkskrantlezers.

Een duizendpoot.

Des te bewonderenswaardiger dat hij nog handen vrij heeft voor tal van andere activiteiten. Vaak onder een schuilnaam, want ongrijpbaarheid is de rode draad door zijn oeuvre. Ooit zal een literatuurhistoricus ontdekken dat heel de Nederlandse literatuur van de laatste decennia werd geschreven door één en dezelfde auteur.

Om de wetenschap vooruit te helpen, mag ik hier enkele nevenactiviteiten van onze gewaardeerde columnist onthullen. Zo is hij al jaren dagelijks de opsteller van de 'Brief van de dag' op de lezerspagina van deze krant - en wie weet van vele andere, want, zoals Arjan Peters al schreef: zijn krantenwerk wordt getekend door 'een promiscuïteit die geen van Grunbergs collega-scribenten is toegestaan'. Interessant is ook het experiment dat De Telegraaf met hem is aangegaan. Op verzoek verzorgt hij daar columnachtige stukken, waarbij het venijn in de kop zit. 'Kansloze asielplaag', 'asielaso's', 'asieltuig': met zijn literaire verkenning weet Grunberg feilloos de Hollandse burgermansgeest te weerspiegelen. Maandag was ik voor een lunch even in Rome; één tafeltje verderop zat toevallig net de schrijver aan een laptopje. Te schrijven. 's Avonds was op tv te zien hoe Meryl Streep geroerd het publiek van de Golden Globes toesprak over Donald Trump.

Dan weet je genoeg.

Als mindere god zie ik het met afschuw aan. Wat denkt zo'n jongen wel? Dat-ie zo makkelijk, lafjes achterover leunend, een beetje de Schrijvert kan uithangen? Schande. Als zijn agenda iets duidelijk maakt, is het dat hij nog hele nachten over heeft om eindelijk eens aan het werk te gaan. Hup Arnon!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden