Ongezellig

Misschien let ik meer op dit soort berichten dan anderen, omdat ik al twee jaar zwanger ben (met een korte onderbreking na de bevalling van mijn eerste kind), maar ik weet zeker dat vorig jaar ook al het bericht van gisteren in de krant stond, over de hoge babysterfte in Nederland.

Maar goed, het kan niet vaak genoeg in de krant staan.


Als vrouwen bij de verloskundige met hun bevalling beginnen, hebben ze ruim twee keer zo veel kans dat hun baby doodgaat dan bij de gynaecoloog. En als een vrouw tijdens een thuisbevalling naar het ziekenhuis moet, is de kans dat haar baby doodgaat bijna vier keer zo hoog.


En toch. Als je bijvoorbeeld mijzelf bent, en onbevangen vertelt dat je in het ziekenhuis wilt bevallen in plaats van in een huiselijke omgeving met poezen, waxinelichtjes en af en toe een leuke weeëndans, dan zijn er volksstammen die zeggen: 'In het ziekenhuis? Lijkt me zo ongezellig.'


Ongezelligheid is inderdaad een afschuwelijk iets. Maar het kan niet op tegen babysterfte.


Het is net als met de andere Big Four van moederschapskwesties (1. Borstvoeding, 2. Crèche, 3. Thuisblijven of Werken en 4. Wel Of Niet Eten uit Kant en Klare Potjes): op de een of andere manier weet de ene vrouw het altijd beter dan de andere, en als iemand er iets tegenin brengt, doet ze haar vingers in haar oren en zingt heel hard 'La! La! La! Ik hoor je niet!'.


Daarom zeg ik niet dat ik het beter weet. Als een vrouw na het lezen van deze berichten thuis voor de open haard wil bevallen met Norah Jones als achtergrondmuziek en een skippybal als pijnbestrijding: prima.


Ik ga het in het ziekenhuis doen, en als het kan met een ruggeprik, net als de vorige keer. Er was toen trouwens een co-assistent die mijn hand vasthield, een heel aardige gynaecoloog en een verpleegster die van Theo en Thea hield. Best knus, dus.


En na allerlei ingrepen, waaronder een keizersnede die thuis bij kaarslicht vast niet was gelukt, was er een baby die sliep. In mijn armen, bij mij in het ziekenhuisbed. En dat was het toppunt van gezelligheid van mijn hele leven tot dan toe.


Aaf Brandt Corstius


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden