Ongezellige christenen

In de nieuwste stukjesbundel De Meeltor en andere beesten van Midas Dekkers staan weer veel prima eerste zinnen. Bijvoorbeeld: Twee goede redenen om geen kinderen te nemen, zijn Ponypark Slagharen en Hellendoorn Avonturenpark....

Martijn van Calmthout

Of: Op mijn leeftijd heb je kanker of ken je iemand met kanker.

Of: Van de zes poten die een vlieg heeft, zitten er drie links en drie rechts.

Of: Er is een goede reden om geen vegetariër te zijn, vegetarisch eten is vies.

Of: Duitsers zijn zelden te beroerd om onze vooroordelen te bevestigen.

Of, ook een mooie: ' s Zomers is de winter voorbij, dat is jammer.

Je hoeft het niet met Dekkers eens te zijn om van zulke eerste zinnen te kunnen genieten. Er tekent zich de onafhankelijke denker in af, die het alledaagse van alle kanten bekijkt en er opeens een onorthodox facet op aanwijst. Of op het onorthodoxe juist het alledaagse facet. Beide benaderingen geven de lezer vanzelf een aangename prikkeling, vooral als hij er zich de licht flegmatieke stem van Dekkers bij indenkt.

Dat laatste is met De Meeltor zelfs wel heel gemakkelijk, want de ruim vijftig stukjes zijn allemaal radiocolumns van de schrijvende bioloog, die hij wekelijks voordraagt in het VARA-programma Vroege Vogels, beroemd onder mensen die bereid zijn op zondag te vroeg op te staan.

De lol van het onverwachte, daar draait het allemaal om in het werk van Dekkers. Terwijl de meeste mensen geen bioloog zijn, laat staan de tijd hebben om in een groot huis in Weesp vol ironie te gaan zitten nadenken over wat een normaal mens allemaal voor lief neemt, zit Dekkers in een groot huis in Weesp en denkt net zo lang tot hij weet waarom normale dingen niet normaal zijn. Als hij het weet, spoedt hij zich naar de typemachine en tikt een van zijn fameuze eerste zinnen.

In deze categorie: Duitsers deugen niet, kinderen zijn een plaag, vet eten is gezond, christenen zijn ongezellig.

Voor wie het oeuvre van Dekkers een beetje kent, zijn het echter wel erg vertrouwde onderwerpen. Verwijten dat het allemaal al in De Larf en elders stond, is in dit geval hooguit oneerlijk omdat veel stukjes uit De meeltor natuurlijk al eerder geschreven waren en voorgedragen. Maar een gevoel van herhaling blijft: Dekkers blijft Dekkers en dat weten we nu wel een beetje.

Dekkers blijkt bovendien echt een man van aforismen in plaats van redeneringen. Geregeld kost het hem zichtbaar moeite om na de eerste klap even leuk nog een stukje van anderhalf kantje vol te maken. Misschien valt dat op de radio wat minder op, maar De meeltor en andere beesten bevat bitter weinig volgende zinnen die de eerste zinnen waard zijn.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden