Ongelijkheid

Deze week in de bladen: wat is er mis met rijkdom? En andere ongelijkheidskwesties.

Elke donderdag Wat is lezenswaardig deze week?


De stofwolken van de ideologische oorlog rond knuffeleconoom Piketty zijn nog niet opgetrokken in de bladen van deze week. Elsevier gaat er hard in op de cover: 'Wat is er mis met rijkdom? Hoe hebzucht en afgunst leiden tot het belasten van vermogende Nederlanders.' Het verhaal lost de verwachtingen bij deze omineuze aankondiging - rancuneuze bijstandsmoeders, doodsbange Larense villabewoners en wat sociaal-psychologische duiding - niet in: het weekblad houdt het bij cijfers over vermogensverdeling in Nederland, met weinig mediagenieke kernwoorden als pensioenvermogen, vermogenspiramide en eigenwoningforfait - ja, dat zouden wij óók niet op de cover zetten. Voor de liefhebber dus.


De Groene Amsterdammer geeft wel antwoord op de vraag wat er mis is met ongebreidelde rijkdom, in een verhaal over de gevolgen van sterke vermogensongelijkheid. Leuk hoor, die American dream, maar: hoe groter de verschillen in een land - zoals in de VS - hoe kleiner de kans op sociale stijging. De politieke macht van rijken bedreigt het democratisch bestel. 'Te grote organisaties zijn gevaarlijk', zegt de liberaal-conservatieve rechtsfilosoof Andreas Kinneging. 'Kan de rechtsstaat op tegen Shell? Ik betwijfel het. Daarvoor is Shell te groot.' Niet alleen het grote geld ('de nieuwe asociale klasse') krijgt een tik op de vingers, ook Hans Spekman, die nivelleren een feestje noemde, komt er slecht van af: 'Daarmee trekt hij het gelijkheidsstreven in een sfeer van afgunst: het is nu onze beurt om feest te vieren', zegt Arie van der Zwan, econoom en kritisch PvdA-lid over de uitspraak van zijn partijvoorzitter.


Racisme, seksisme: ongelijkheid staat sowieso centraal in de bladen deze week. In Vrij Nederland een interview met 'de polemische promovendus' Zihni Özdil, die in opiniestukken, debatten en op Twitter onvermoeibaar ten strijde trekt tegen institutioneel racisme in Nederland. Een voorbeeld? 'Als in Nederland een zwarte voetballer scoort, is de commentator geneigd dat in lichamelijke termen te duiden, spierkracht, genetische aanleg, dat soort dingen. Als een witte speler scoort, praat de commentator in intellectuele termen, zoals training, strategisch inzicht.' Nee, zo'n sportverslaggever is geen racist, benadrukt Özdil, 'hij is het product van een lange geschiedenis' - de heren commentatoren zijn gewaarschuwd dit WK.


Ook een polemist heeft weleens behoefte aan een arm om zich heen, blijkt als de interviewer aan hem vraagt of het nou léúk is om een hele Eerste Paasdag te vertwitteren. Een goede vraag, vindt Özdil. 'Ik vind het leuk, maar soms zit ik hier op de bank en denk: nu zou ik wel iemand willen knuffelen.'


Elsevier volgt een vrouwelijke huisarts - 'Máxima in spijkerbroek' - die werkt in de Haagse Schilderswijk. In haar praktijk komt ze veel leed tegen, maar soms levert de taalbarrière tussen haar en het volledig allochtone patiëntenbestand een fijne anekdote op. Zo belde een vrouw haar ooit omdat ze al lang 'vloeide' - wat zou kunnen duiden op een ernstige kwaal. Tot ze doorvroeg en begreep dat de vrouw het over vlooien in haar huis had. 'Ook een kleine ramp, maar niet gevaarlijk.' Ja, daar hebben Larense villabewoners dan weer géén last van.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden