Ongegeneerde blik in de portemonnee van rijke Vlamingen

Succes betekent dat je geld verdient, níet dat je geld kwijtraakt of misloopt. Wie dat denkt, bezit nog geloof in het goede in de mens. (Ex-)sterren weten wel beter. Neem nou zanger-componist Pierre Kartner ('Vader Abraham'). In 1977 scoorde hij een monsterhit met het Smurfenlied. Bij de benzinepompen in Nederland en België vlogen de smurfenpoppetjes weg. Kartner deelde niet mee in de opbrengst, want hij had geen vinger in de pap bij die merchandising. Als wraak componeerde hij in 1981 een Wuppielied, en regelde vooraf dat wuppies bij de tankstations zijn banksaldo wel zouden verhogen. Helaas: het Wuppielied flopte net zo erg als de pluizige wuppies zelf (een soort bolletjes wol met ogen).


Het kan nog erger. John Fogerty, de oud-frontman van Creedence Clearwater Revival, liep minstens 10 miljoen mis. Tussen 1968 en 1972 componeerde hij aan de lopende band nummer- éénhits. Van de royalty's zag hij geen cent. Door toedoen van een kongsi van gewetenloze zakenhaaien, accountants en sluwe advocaten stroomde het geld rechtstreeks naar de sigarenrokende bazen van de platenmaatschappij. Over haaien met sigaren: Pink Floyd employeerde in de jaren'70 de investeringsmaatschappij Norton Warburg om de miljoenen van de band zo te beleggen dat de Britse belastingdienst ernaar kon fluiten. De Norton Warburg Group slaagde erin dat zo riskant te doen (dat kon toen ook al) dat er niets van het kapitaal over bleef - behalve een van de grootste belastingschulden uit de Britse geschiedenis.


Waar veel geld is, zijn boeven en belastingambtenaren nooit ver weg - ook in Vlaanderen niet, kunnen we rustig concluderen uit Geld & Glamour - Een blik in de portemonnee van Bekende Vlamingen. De Belgische journalist Will Jensen tekende voor dit ongegeneerde werkje over geld. Komiek Jackie Gleason leverde het motto: 'Geld is niet alles. Een man met 20 miljoen dollar kan net zo gelukkig zijn als een man met 21 miljoen dollar.'


Vele Vlaamse sterren komen langs met financieel leed. De meeste pagina's zijn voor oude Rode Duivel Jean-Marie Pfaff en zijn familie. Van de Pfaffs zijn dankzij de gelijknamige soap al veel intimiteiten openbaar geworden, delicate financiën kunnen daar best bij. Jensen: 'Jean-Marie Pfaff lijkt wel een abonnement te hebben op faillissementen en aanvaringen met de fiscus.' Voor iedereen die veronderstelt dat de Pfaffs van hun tv-exhibitionisme rijk zijn geworden: door toedoen van de fiscus staat hun villa in Brasschaat te koop. Voor wie zich het songfestival van 1986 nog herinnert: winnares was de 13-jarige Sandra Kim uit Luik met J'aime la vie. Helaas had zij een manager met het motto j'aime l'argent. Kim moest later rekeningen dekken door J'aime la vie in te zingen voor het wasmiddel Dash 3: J'aime le blanc.


Gaat het dan nooit eens goed? Jawel. Een van de positieve verhalen die Jensen heeft opgediept, komt van de noorderburen. Op Frans Bauer zijn misschien niet alle Nederlanders in muzikaal opzicht trots. Maar hij is wel goed voor 16 miljoen euro. Dat schijnt hij te danken te hebben aan een manager die het beste met hem voorheeft: 'Wij hebben een soort platonische liefdesrelatie.' Nu maar hopen dat het platonisch blijft.


Will Jensen: Geld & glamour - Een blik in de portemonnee van Bekende Vlamingen.

Standaard; € 17,95.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden