One more time

Konvooi vluchtelingen getroffen door bommen, overal op de weg lagen verminkte lichamen naast tractorwrakken en een paardenkar. Mensen met bebloede gezichten waren bezig lichamen van doden en gewonden in auto's en op karren te laden....

Kader Abdolah

Dit heb ik uit de krant geknipt. Een beschrijving van de gruwelijke scène die we allemaal op tv hebben gezien.

Wat moeten we? Wij die geen bommen gooien, wij die niemand uit zijn huis verjagen, wij die geen paardenkar hoeven te nemen om weg te vluchten?

Remco Campert zocht zijn toevlucht in zijn zomerhuisje in Noord-Frankrijk: 'In dat huis hebben we geen televisie. Elke keer als we er zijn, ervaar ik dat als een zegen, deze keer helemaal. Even geen beelden, geen verdriet.'

Maar waar moest ik mijn toevlucht zoeken?

Als ik dat aan mijn vader vroeg, zei hij meteen: 'Bij het heilige boek, jongen: Al adiato zadja. Fal morijato gadha. Fal mogirato sobha. Bij de rossen die snel en snuivend ademen. Bij de rossen waarvan de vonken uit hun hoeven slaan. . . Blind, jullie zijn blind geworden, maar alles is gezien, alles is onthouden.' Maar ik heb geen vader meer, ook geen heilig boek.

Ik vluchtte uit mijn studeerkamer naar de woonkamer. Ik deed de radio aan, ik deed de radio uit. Ik sloeg de krant open, gooide hem weer in de mand. Ik deed de tv aan, Ned. 1 oorlog. Ned. 2 oorlog. Ned. 3 oorlog. Ned. 4 oorlog. Ned. 5 oorlog. Ned. 6 oorlog. BBC oorlog. CNN oorlog. Duitsland oorlog.

Ik ben geen gehoorzame zoon van mijn vader, ik zocht mijn toevlucht bij MTV. Bij de popmuziek, bij Britney Spears, de zestienjarige Amerikaanse zangeres die op dat moment op het scherm was.

In het huis van mijn vader had ik de Beatles gemist, nooit van hen gehoord, nooit Yesterday gekend. Alleen maar de soera's: 'Wa sabba, waa haamda, waaa aanna, waa aannaa, wa sab, wa hamd, wa aaand, wa. . .' Nu luister ik vaak popmuziek om mijn achterstand in te halen. Vooral de clips, een muziek waarin ik inspiratie vind. En rust.

Alles is mogelijk in die clips. Je kunt verdrietig zijn, en tegelijkertijd vrolijk dansen. lemand verloren hebben, en toch op je hoofd gaan staan. Kwaad zijn op die bommen en onderwijl koprollen maken. Met je kleren in het zwembad springen en zingen of hopeloos schreeuwen. Alles, je mag alles doen om tot rust te komen. Ik deed dus mee, geen vakantiehuisje, geen heilige woorden, ik deed een handvol gel in mijn haar, kamde het overdreven omhoog en toen ging ik verdrietig met Britney Spears meezingen. Ik kwam in beweging:

Hit me baby one more time

Oh baby, baby

I shouldn't have let you go.

Tell me baby 'cause I need to know now oh because my loneliness is killing me when I'm not with you

I lose my mind give me a sign hit me baby one more time.

Daarna danste ik met haar groep mee. Dansen? Ik? Nee, ik dacht dat ik het deed. Ik rende met hen van de ene kant van de woonkamer naar de andere kant. Deed ik dat echt? Toen liet ik me net als hen op mmjn knieën vallen, stond op en viel weer en ik zong: oh baby baby one more time.

De geest van mijn vader keek door het raam naar binnen. Abdolah? Oh baby baby.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden