Onderweg even een visje vangen

Een gebruiksvoorwerp uit Zweden, zo klein dat het vertedert, maar dat ook de vraag oproept waarom de dingen vaak zo groot zijn....

Klein maakt lief. Hoe het komt is een raadsel, maar het doet het. Als men de afmetingen van een voorwerp kent en gewend is en men ontmoet opeens hetzelfde voorwerp in het heel klein, dan schakelen de hersens over op vertedering, vrijwel onmiddellijk gevolgd door een aanval van hebzucht. Heel wat volwassen mannen kunnen een auto in het klein niet weerstaan. Ze kopen het speeltje voor het joch thuis, als dat er maar afblijft.

Treintjes, trammetjes, popjes, pannetjes en een fornuisje, een hamertje en een schattig nijptangetje, alleen al daarom zou je een kind nemen. Om al die mooie dingetjes met goed fatsoen te kunnen kopen. Kindjes zelf werken trouwens net zo op het gemoed. Het zijn net mensen, ongelooflijk mooi in het klein nagemaakt. Dus vertedering en begeerte. Als ze te koop waren moest je eens zien in de kinderwinkel.

Ik had het met een werphengel. En op slag wist ik niet meer waarom mannen met een grote willen vissen. Werphengels hebben dappere namen en worden geliefkoosd door de eigenaren. Het zijn dure dingen met vernuftige draaimolens die het vissnoer opwinden of laten vieren. Er zit een slipkoppeling aan die de sportvisser verfijnd kan afstellen en er komt geluid uit. In een grote hengelwinkel, en op hengelsportbeurzen zijn er altijd mannen die even de nieuwste grootste werphengel vast willen houden. Aandoenlijk, zulke mannen, dromerig met zo'n lang ding in hun hand. Het komt niet in hen op dat het knap lastig is. En dat een werphengel niet lang hoeft te zijn want hij werpt.

Een vriend kwam terug uit Zweden. Hij had wat voor me meegebracht, glunderde hij. Ik zag niets aan hem, het moest dus een klein cadeautje zijn dat makkelijk in zijn zak paste. Hij stak een hand in zijn binnenzak en haalde het cadeautje eruit. Een werphengel. Nooit eerder zo'n kleintje gezien en zo'n simpele. Maar niet speciaal voor kinderen, zoals het speelgoedgereedschap van Hamertje Tik. Het hengeltje wordt in Zweden meegenomen op reis, zodat men onderweg altijd een vis kan vangen. Vooral ook op het ijs. Men hakt een gaatje in het ijs en laat het haakje zakken. Er is altijd wel een vis die hapt. Wie vrienden heeft die in Zweden komen en wie graag eens een visje vangen wil voor in de pan, zou kunnen vragen om dit tuigje, waaraan niets overdreven is. Het plastic spoeltje kan los- en vastgezet worden, wat wil een mens die vis wil vangen nog meer?

Waarom is het hele kleine aandoenlijke hengeltje hier niet te koop? Omdat mannen langs het Nederlandse zoete water geen hengel hebben om zich een maaltje vis te vangen, maar om het vissen zelf. Dat moet met groot vertoon. Daarom zijn er ook grote auto's. Niet om ergens te komen. Het hengeltje geeft te denken. Er is vast nog veel meer veel te groot.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.