Ondernemend en onafhankelijk

De ingezonden brieven van donderdag 23 april

Fons de Poel en Eva Jinek op het Binnenhof, 16 september 2014. Beeld anp
Fons de Poel en Eva Jinek op het Binnenhof, 16 september 2014.Beeld anp

Brief van de dag

Job de Haan vindt dat ik, in de discussie rond het ontslag van Fons de Poel, dure roomboter op mijn hoofd heb. Voor een docent journalistiek in Amsterdam is zijn conclusie, zonder onderzoek (of wederhoor), wel heel snel (O&D, 22 april).

Ik zet mijn journalistieke kennis en vaardigheden inderdaad op verschillende podia in. Via de SpeakersAcademy (de bedragen die hij noemt heb ik nog nooit ontvangen) word ik af en toe gevraagd om een lezing te geven (over mijn boeken en tv-documentaires) of een discussie te modereren.

Ik ben blij dat ik, als auteur die gelooft in de scheppende kracht van belangrijke verhalen, op verschillende podia aanwezig kan zijn, mensen mag proberen te inspireren en uit te dagen. De inkomsten hebben mij de afgelopen tien jaar bovendien twee keer in staat gesteld om een jaar (onbetaald) onderzoek te doen en twee onderzoeksjournalistieke boeken (over Ahold en ABN Amro) te schrijven.

Is het mogelijk, Job, dat een intrinsiek gedreven journalist op verschillende podia onafhankelijk zijn werk kan doen? Omdat hij zich realiseert dat die onafhankelijkheid zijn belangrijkste waarde is en er dus steeds op let dat hij daar ook naar handelt. Dat moet trouwens ook wel: ieder publiek kan daar via snelle sociale media kritiek op leveren.

Er komen bijna geen vaste banen meer bij in de journalistiek. Journalisten moeten steeds meer op eigen benen kunnen staan. Ik geloof dat een moderne 21ste-eeuwse journalist alleen met een ondernemende houding tot echte onafhankelijkheid (professionaliteit) en goede journalistiek kan komen.

Journalisten die nog in de vorige eeuw leven, vinden dit ingewikkeld. Ze kunnen zich niet voorstellen dat een (gespecialiseerde) journalist (net als een dokter, een advocaat, etcetera) vanuit zichzelf (vanuit een roeping) onafhankelijk kan zijn. Eigenlijk wantrouwen zij zichzelf en hun motieven. Het klinkt mij vooral ouderwets in de oren.

Jeroen Smit, onderzoeksjournalist en hoogleraar Journalistiek in Groningen (halve aanstelling)

Dag statiegeld

Ik kom veel in Zwitserland en daar worden al jaren de petflessen ingezameld zonder statiegeld ('Strijd om statiegeld belandt in slotfase', Economie, 22 april) en iedereen levert netjes zijn flessen en flesjes in. Bij iedere supermarkt zijn wanden met containers, waar de petflessen, batterijen, lampen, enzovoorts weggegooid kunnen worden. Wel bij de ingang. Want ook daar zullen ze ervaren hebben dat de mensen er niet voor gaan omlopen. Is ook meteen je boodschappentas leeg, als je de supermarkt binnenloopt. Ook op stations en op straat staan speciale bakken waar je de flesjes in kan gooien. Als zaken vanaf het begin goed worden georganiseerd, werkt het echt wel. Het is een kwestie van wennen.

Ellen Barnhoorn, Noordwijk

undefined

Sorry, dicht

Vandaag politiebureaus dicht. Zal de minister leuk vinden, want hij wil er toch al een paar honderd sluiten. Kan hij meteen zien hoe dat uitpakt. Met een beetje pech zegt hij: houwen zo. En dat kan niet de bedoeling van de stakers zijn. Misschien een ander actiemiddel?

Peter Nierop, Purmerend

En mevrouw Moszkowicz?

Wat mij telkens weer verbaast als het gaat over de familie Moszkowicz, de vier zonen en hun wel of niet dominante vader is dat er niet wordt gerept over hun respectievelijke moeder en vrouw. En wel mevrouw Berthe Bessems wonend alhier in Maastricht. Het lijkt wel alsof zij niet bestaan heeft, geen invloed heeft gehad. Ik zou hier om de geschiedenis wat completer te krijgen wat meer over willen weten.

M.R. Konijnendijk, Maastricht

Herkenbaar Tilburg

Hoe herkenbaar was de reactie van Jos Bonink (O&D, 22 april) in uw krant over crimineel Tilburg. Ons gezin woonde bijna onafgebroken in de Vogeltjesbuurt van 1938 tot 1974. Mijn zes broers en ik hebben daar een fijne jeugd gehad. Het is jammer dat je nooit leest over de tientallen keurige gezinnen en middenstanders in de Merel- en Lijsterstraat, waar vaders de kost verdienden in de textiel, bouw, Philips (Volt) of bij de Nutsbedrijven.

Wim Meulesteen, Tilburg

Blokken en nog eens blokken

Bastiaan Bommeljé schrijft (O&D, 18 april) dat het aantal studie-uren bij studenten aan de universiteiten is teruggelopen. Bij rechten, taal en cultuur zelfs tot 8 à 10 per week. Sinds twee jaar studeer ik Russisch aan de UvA. Mijn ervaring is een totaal andere. Wekelijks zijn er 10 tot 12 verplichte contacturen voor het hoofdvak. Voor alleen taalverwerving komt daar zeker 20 uren aan voorbereiding bij. Ook taalkunde en literatuur vergen zeker 6 tot 8 uur voorbereiding. Alles bij elkaar kom je snel aan 40uur en dan tel ik keuzevakken nog niets eens mee. Ik constateer dat bij veel medestudenten Slavische talen en culturen de studiedruk zo hoog is dat zij alleen met heel veel inzet amper aan alle verplichtingen van oefeningen, vertalingen, presentaties, papers, opdrachten, testen en tentamens kunnen voldoen. Een totaal ander beeld dan Bommeljé schetst in zijn artikel.

Peter Korzelius, student Russisch UvA, Huizen

Meneer Bram

Een gewezen advocaat probeert een job te vinden in de politiek met een nieuwe op te richten partij, aangezien bestaande politieke partijen waarschijnlijk geen belang hebben bij deze meneer Bram. Misschien lukt het 'm ook nog met alle belangstelling via de media (bedankt meneer Pauw!). Mogelijk krijgen we er weer een partij bij, waarop niemand zit te wachten. Bram is nooit politiek belangstellend geweest, maar dit is een mooie gelegenheid voor een zeer aardig salaris. Hoe kunnen we dit stoppen, ook al mag iedereen een politieke partij oprichten?

Jan Kamstra, Kampen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden