Onder luid gejuich komt Jos los en zweeft het dal in

De paden op de lanen in, maar niet in je eentje natuurlijk. Maak eens een singletrip...

Saskia Stigter

'Lopen, lopen, naar voren, naar voren. . .!' Een fluorescerend roze chute verheft zich en een nietig figuurtje eronder rent zich de benen uit het lijf. 'A-lijnen los, en sturen, naar links, naar links, handen naast de oren. . .' Opeens zijn de benen los, maar de instructie luidt: blijven lopen, dus daar hangt Jos, als een eend met flapperende poten. Onder luid gejuich komt hij van de grond en zweeft het dal in. Hij vliegt!

Deze ervaring mag niemand missen. Bij Go Out, een sportief en cultureel bureau, ben je welkom om je in te schrijven en mee te gaan. Er zijn legio mogelijkheden voor een dag of meer ertussenuit. Regels zijn er niet veel: single of niet, een maandje rondneuzen (kosten: 13,50 euro) of langer lid blijven, alles kan, daar doet organisator Kees Lam niet moeilijk over. 'Natuurlijk ontmoeten sommige mensen hier hun partner, maar als hun vrienden bijvoorbeeld ook lid zijn, blijven ze daarna meegaan, samen of alleen.'

Op de website vind ik een prikbord met carpoolmogelijkheden. Wel zo leuk en je arriveert niet in je eentje. De bestemming is het Duitse Winterberg, dat in de zomer vooral wordt bevolkt door beginnende paragliders en een enkele wandelaar. De stemming is uitstekend en op de Autobahn passeren we een ander deel van de groep. Kees weet precies wie er meegaan en kent de meesten ook. De deelnemers zijn grotendeels vreemden voor elkaar, maar terwijl iedereen binnendruppelt wordt er druk gepraat over de reis en het paragliden van morgen. Als het maar niet regent! We drinken er op. Bij het toetje is de bende compleet: vijf vrouw om zeven man.

Om negen uur uur serveert Frau B. het ontbijt. De zon schijnt, wind is er niet, maar over zo'n futiliteit wordt niet gezeurd. Paraglidingschool Inferno heet ons welkom en deelt harnassen, helmen en chutes uit. Ze zijn nattig en ruiken beschimmeld; het is ruig weer geweest. Daarom zijn er 'wat meer deelnemers', een aantal komt een dag of een weekend inhalen. Ik tel ruim vijftig man.

's Morgens oefenen we in tweetallen op een groot veld. Je maatje helpt met het klaarleggen van het scherm en checkt of de lijnen waarmee je vastzit en stuurt goed zitten. Je haakt ze aan het harnas en dan maar lopen, keihard tegen de wind in. Het is zwaar, maar de chutes gaan omhoog.

Na de lunch moeten we echt vliegen. Terwijl de een vooruit op z'n buik de helling af schuift en uit het dal de kreet 'Grasmaaier!' klinkt, zweeft de ander behoorlijk professioneel naar beneden. Remmen is een verhaal apart. Het gevoel om de lucht in te gaan is onbeschrijfelijk en alle deelnemers leven met elkaar mee. Niet iedereen kan zo vaak vliegen als hij wil, omdat er te veel deelnemers zijn. Vooral Jos en Anna balen daarvan en na afloop wordt er een stevig woordje met Inferno gewisseld. Kees neemt de klachten serieus en zal met de instructeurs om de tafel gaan zitten voordat hij met een nieuwe club naar Winterberg vertrekt.

Vooral tijdens het eten blijkt dat het niet voor alle singles meevalt om zich aan te passen in een groep; sommigen lijken dat liever alleen te doen. Maar daar wordt bijzonder tolerant op gereageerd. Wanneer zondagochtend om half acht, ondanks de hoosbui, nog steeds wordt gelachen, weet ik het zeker: die maandelijkse borrel van Go Out moet gezellig zijn.

In hotel Züschenwald wachten wede volgende ochtend op de leider van de paraglidingschool. Het duurt een stief kwartiertje, maar dan is de man in kwestie ook uit bed. Hoongelach valt hem ten deel. En wat blijkt? Het gaat niet door vanwege de regen.

Na overleg besluit de groep via Keulen naar huis te gaan, om het weekend daar af te sluiten. Twee mannen gaan helaas direct weg en plots blijkt dan dat er ook al een deelnemer op eigen houtje vertrokken is. Omdat afscheid leed brengt? Er worden kaartjes en e-mailadressen uitgewisseld, want dit is voor herhaling vatbaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden