Onder invloed van drank en mafia

Een heldendicht in twee akten, Les Barons ou le Prince de Flemalle, schreef Alain Van der Biest ooit over zijn beschermheer André Cools....

ALAIN Van der Biest (53) heeft, ironisch genoeg, zijn politieke carrière te danken aan André Cools. De arbeiderszoon die opgroeide tussen de Luikse hoogovens werd in 1975 door de socialistenleider benoemd tot adjunct-secretaris van de Parti Socialiste.

Vervolgens besteeg hij, onder bescherming van Cools, stapje voor stapje de politieke ladder. Hij werd burgemeester van Grâce-Hollogne (de laatste woonplaats van de vermoorde meisjes Julie en Mélissa), kamerlid en fractievoorzitter.

De grote doorbraak kwam in 1988, toen hij minister van Pensioenen werd in het kabinet-Martens. Twee jaar later volgde hij André Cools op als minister van Openbare Werken van Wallonië.

Van der Biest, afgestudeerd in de Romaanse letteren met een specialisatie in het Italiaans, was intelligent genoeg om een hoogvlieger te worden in de Belgische politiek. Vier romans heeft de ex-minister op zijn naam staan. Maar hij was ook een levensgenieter, grappenmaker en drinkebroer.

Als minister was hij zwak en chaotisch, zeggen waarnemers. De organisatie op zijn kabinet was een ramp. Hij haalde de verkeerde medewerkers binnen, die banden zouden hebben met de Italiaanse mafia. Richard Taxquet werkte zich op van chauffeur tot privé-secretaris met bijzondere machten. En op instigatie van Taxquet werd diens buurman Pino Di Mauro, een wapenfreak, de nieuwe chauffeur van de minister.

Het alcoholprobleem van Van der Biest bleef nationaal en internationaal niet onopgemerkt. Op een beurs in Stockholm kon de bewindsman wegens verregaande dronkenschap niet meer uit zijn woorden komen tijdens een officiële toespraak. Hij moest ijlings worden afgevoerd.

Onder invloed van zijn dubieuze Belgisch-Italiaanse vrienden liet Van der Biest zich ook regelmatig in met onfrisse zaken. Hij financierde zijn verkiezingscampagne met mafiageld afkomstig uit de verkoop van gestolen aandelen. Zijn chauffeur Pino di Mauro reed samen met Carlo Todarello, de oom van Taxquet, in de Citroën BX van het kabinet naar Liechtenstein om de waardepapieren te verzilveren. De regeringswagen werd later als 'gestolen' opgegeven.

In juli 1992 werd wegens het onderzoek naar de aandelenzwendel de parlementaire onschendbaarheid van Van der Biest opgeheven. Drie maanden later werd hij zelfs in staat van beschuldiging gesteld. Maar Van der Biest bleef op vrije voeten en bleef ontkennen.

In die tijd werd hij ook al genoemd als het brein achter de moord op Cools, mede op basis van verklaringen van de crimineel Todarello. Maar Van der Biest zei slechts het slachtoffer te zijn van 'allemaal verzinsels en laster'.

Ook in twee andere dossiers werd Van der Biest aan de tand gevoeld door justitie. Op zijn kabinet bleek financieel gesjoemeld te zijn en ook was er een frauduleus contract met een studiebureau aan het licht gekomen. Maar tot een veroordeling is het nooit gekomen.

Eigenlijk vanaf zijn aanstelling als minister is het mis gegaan tussen Van der Biest en zijn beschermheer Cools. De peetvader van de PS, de machtigste partij van Wallonië, had het niet zo begrepen op de losse levenswandel en dubieuze vrienden van zijn beschermeling.

Maar in de krabbenmand van de Luikse politiek zijn meer verklaringen te vinden voor de vertrouwensbreuk tussen beide politici. Cools zou achter de dubieuze financieringspraktijken, waaronder de aandelenzwendel, van Van der Biest zijn gekomen.

Anderzijds was Cools, zo bleek vooral na zijn dood, eveneens betrokken bij enkele dubieuze zaken. Volgens getuigen had de Luikse 'peetvader' een duister financieringssysteem opgezet om de kas van de PS te spekken, dat steunde op geknoei met aanbestedingen van aannemers. Taxquet was daarachter gekomen en probeerde zelf een graantje van de illegale geldstroom mee te pikken. Wat weer de woede van Cools opwekte.

Onopgehelderd bleef ook de 'aanslag' op Van der Biest in de nacht van 8 op 9 maart 1993. Hij werd toen zwaar gewond aangetroffen voor zijn woning in Grâce-Hollogne. Hij herstelde, maar beriep zich op geheugenverlies om de ware toedracht te verzwijgen. Daardoor bleef onduidelijk of Van der Biest door anderen te grazen was genomen of dat hij gewoon stomdronken zichzelf had verwond.

Peter de Graaf

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden