Onbewust begon ik bij de EK-finale af te tellen'

AMSTERDAM Bij een 3-1-voorsprong in de EK-finale van het dubbelspel tegen de regerende kampioenen Timo Boll en Christian Süss had Trinko Keen na drie keer brons eindelijk een gouden medaille in het vizier....

Het werd na nog eens drie bloedstollende games (11-9, 8-11, 11-7, 11-7, 8-11, 8-11, 6-11) slechts zilver voor de 37-jarige Keen en zijn Oostenrijkse partner Werner Schlager, die in de zevende game een 6-3-voorsprong verspeelden. Door die zwaarbevochten triomf schreef Boll geschiedenis. Voor de tweede keer op rij won de 27-jarige Duitser alle drie disciplines (team, dubbel, enkelspel).

Tijdens het EK in Eindhoven in 1998 eindigde Keen zowel met de nationale ploeg als in het enkelspel als derde. Vier jaar later won hij op de EK met Danny Heister brons in het dubbelspel. In St.-Petersburg zette Keen met de zilveren medaille de kroon op zijn werk. ‘Mijn moeder zat op de tribunes, het was een emotioneel slotakkoord van een mooie carrière.’

Kun je genieten van zilver als je zo dicht bij goud bent geweest?

Keen: ‘Het draaide in deze finale om een paar punten. Voor de zevende game vertelde Schlager dat hij last kreeg van zijn schouder. Daardoor moesten we onze tactiek aanpassen. Werner kon niet langer voor de harde aanval kiezen, nu moest ik van achteruit scoren. Dat is niet mijn sterkste punt. Voor het eerst op deze EK stonden wij onder druk. Zeker toen ik moest forceren in mijn nieuwe rol.’

Het klikte wel tussen jullie.

‘Ik vond het een eer dat een grote speler als Schlager met mij wilde dubbelen op de EK. Hij suggereerde na de finale dat we het volgend jaar nog eens moesten proberen. Dat lijkt me nu uitgesloten. Ik merkte tijdens het EK dat ik mijn reserves moest aanspreken. Ik train minder dan vroeger en voor dit toernooi was ik ziek geweest. Daarom heb ik opgegeven in het enkelspel om me helemaal te concentreren op het dubbelspel.’

Je eerste finale was ook meteen je laatste.

‘Ik leefde er wel naar toe, ik heb me nog één keer laten terugzuigen naar de tafeltenniswereld. Helaas konden we ons hoge niveau niet vasthouden in de zevende game. Meer zat er niet in.’

Goud voor het Nederlandse team met speelsters van 39 en 35 jaar, zilver voor een 37-jarige tafeltennisser. Waar blijft het talent?

‘De stagnatie in het Nederlandse tafeltennis is niet nieuw. Achter mijn generatie gaapt een enorm gat. Misschien dat ik me daar later in een andere functie om ga bekommeren. Het einde van een tijdperk klinkt wel heel dramatisch. Nu ga ik eerst genieten van een bijzondere medaille.’

Je wilt je kandidaat stellen voor een plaats in de adviesraad van de ITTF om de tafeltennissport te hervormen.

‘Het zal niet meevallen om iets te betekenen in dat conservatieve bolwerk. Maar ik heb meer kritiek op de Europese federatie (ETTU), die te veel evenementen op de kalender plaatst. Nationale teams spelen nauwelijks meer in hun eigen land. Maar nu wordt naast de EK ook nog een European Nations League georganiseerd. Je kunt er als leek geen wijs meer uit worden.’

Robèrt Misset

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden