Onbeperkt genieten

Nilgün Yerli kruipt in de huid van twaalf vrouwen, zoals een Twentse lerares.

Onbeperkt genieten door Nilgün Yerli. Regie: Titus Tiel Groenestege. In Theater De Flint Amersfoort, 1/2

Tournee t/m 7/5. Nilgunyerli.nl

Toen ze nog begin twintig waren, wisten de afzonderlijke leden van een vriendinnenclubje het zeker: wij gaan onbeperkt genieten van het leven. Nu zijn ze allemaal ouder en zit de één klem in een uitgeblust huwelijk, heeft de ander problemen op haar werk en weer een ander een zoon die zijn moeder alleen via Skype wil spreken op Moederdag. 'Want dat kost tenminste niets.'


Dit is min of meer de rode draad in de nieuwe solovoorstelling van cabaretière Nilgün Yerli. In Onbeperkt genieten kruipt zij in de huid van een twaalftal vrouwen, onder wie een Twentse lerares die pestgedrag in haar klas wil tegengaan, een stoere, bier drinkende vrouw die liever een man wil zijn en een bekakte dame die 'tannis' zegt in plaats van 'tennis' en in haar slaapkamer fantaseert over Ard Schenk.


De show is opgebouwd volgens het klassieke procedé van typetje-liedje-typetje. Het probleem is alleen dat Nilgün Yerli niet zo heel goed kan typeren en dat ze ook al niet zo goed kan zingen. Zo krijgt deze voorstelling wel een heel hoog tussen-de-schuifdeurengehalte.


Er zitten een paar aardige scènes tussen. Aan het begin van de voorstelling zit een grimmig-grappige dialoog waarin de goedmoedige Ria onaangekondigd bij een collega van haar werk aanbelt. Gewoon, om even gezellig te komen kletsen. De collega, wier reactie we horen via de intercom, heeft echter helemaal geen zin in Ria en probeert haar op allerlei manieren af te poeieren. Ook de improvisatie waarin Yerli een oude man op de eerste rij probeert te versieren, is leuk. Al was het maar omdat de man-vrouwverhoudingen bij dit soort cabaretimprovisaties meestal omgekeerd zijn.


Maar deze momenten zijn kleine lichtpunten in een avond die zich voor het grootste gedeelte voortsleept. Hoewel het fijn is dat Yerli wordt vergezeld door gitarist Bastiaan Mulder, die een geluidsdecor onder de scènes legt, willen ook de muzikale nummers, gezongen in het Nederlands en het Turks, maar geen indruk maken. Yerli heeft uiteindelijk te weinig stof en te weinig speltechniek om in haar eentje een grote zaal de hele avond te boeien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden