Onbekommerd schakelen tussen mythe, werkelijkheid en rumoer

Hans Hylkema laat zich niet beperken door genres en regels. In fictie (Oeroeg, Soekarno) gebruikt hij naar hartelust documentaire of zogenaamd documentaire beelden....

Ronald Ockhuysen

Ook in Kid Dynamite, over de gelijknamige Surinaamse tenorsaxofonist, lapt Hylkema codes en regels aan zijn laars. Hij toont onder meer hoe de musicus in 1963 om het leven kwam. Een auto raakt van de weg en een saxofoon rolt langs de berm, na eerst in slow motion een sierlijke vlucht te hebben gemaakt. Heel even is zelfs een slang te zien - de slang die Dynamite naar eigen zeggen in zijn buik had nadat zijn zuster hem op een Surinaamse plantage betoverde met zwarte magie.

Kid Dynamite is een volledig portret, dat voert van een winti-priesteres in hedendaags Suriname tot en met de herinneringen en tranen van Dynamites zonen, die zich de musicus herinneren als een uithuizige, door zijn instrument geobsedeerde man.

Hylkema - eerder maakte hij portretten van onder anderen Eric Dolphy en Roy Hargrove - steunt zwaar op nostalgie. Het eerste deel van de film is een ode aan de voormalige jazzclub Casablanca aan de Amsterdamse zeedijk (thans karaoke-bar), waar kunstenaars, zeelui, studenten en hoeren in de jaren vijftig kwamen luisteren naar de optredens van Kid.

Vanuit die blik naar vervlogen jaren, waarin zwarte muzikanten in zaken als Negro Palace een bezienswaardigheid vormden, waaiert Hylkema uit naar een breder perspectief.

Maatschappelijke aspecten (opkomst van de NSB en bezetting door de Nazi's, die 'apenmuziek' verboden), sociale achtergronden (een speurtocht naar winti-rituelen) en een muzikale reconstructie van Kids 'buikgeluid' vormen de pijlers van een ontroerende geschiedenis.

Een verhaal over een immigrant, die zijn centen in Nederland aanvankelijk verdient als kermisattractie, tot pionier in de jazzscene uitgroeit om uiteindelijk als schnabbelaar in Duitsland uit de bocht te vliegen.

Hylkema slaagt erin het leven van Arthur Parisius, zoals Kid Dynamite echt heette, reliëf te geven, al blijft veel informatie speculatief en worden verhaallijnen soms uit het oog verloren.

Het werkt wél, het onbekommerde geschakel tussen mythe, werkelijkheid en rumoer. Kid Dynamite groeit uit tot een verzameling honey stories, waarin geruchten, getuigenissen, fraai archiefmateriaal en feiten naast elkaar staan.

Voor puristen is dat even slikken. Liefhebbers van mooie verhalen kunnen hun hart ophalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden