Onbegrijpelijke, enge grappigheid

Het is heel akelig als je, zeg, een jaar of acht bent en je moeder doet 'anders'. Normaal is ze er altijd voor je - en opeens heeft ze duidelijk andere dingen aan haar hoofd....

Bart gaat er van de weeromstuit van dromen. Bijna onnodig te zeggen dat dat een hele nare, rare droom is, waarin de pianoleraar een kwade genius belichaamt die de moeder volstrekt in zijn macht heeft. Doctor Terwilliker, zoals hij heet, broedt op een verschrikkelijk plan: de bouw en implementatie van een helse machine - zijn levensvervulling. Hij doet dat bovendien in een super-de-luxe ingericht luchtschip, hoog boven de aarde, bijgestaan door oersterke en toegewijde ondergeschikten en een willige schoonheid. Zie daar: Kuifje meets James Bond in de jongste familievoorstelling van het Ro Theater, dit keer in samenwerking met Vis à Vis.

Die laatste groep drukt een duidelijk stempel op deze editie van wat is uitgegroeid tot Ro-traditie, met eerdere producties als Kleine Sofie en Lange Wapper, Hondje en, vorig jaar, Ja Zuster Nee Zuster. Vis à Vis-voorman Michael Helmerhorst koos het uitgangspunt voor 5000 Vingers - een Amerikaanse cultmusical uit de jaren vijftig - en ging er op de Vis à Vis-manier eens goed mee aan de slag. En dat betekent: spannende special effects, onverwachte decormetamorfosen, surrealistische taferelen en een hoop humor. Een overweldigend geheel waarin je je als regisseur goed schrap moet zetten wil je niet met ploeg en al kopje onder gaan.

Alize Zandwijk heeft de boel behoorlijk onder controle. Er verwaait wel eens wat in alle consternatie, maar dat mag de pret niet drukken. Paul R. Kooij is een geweldige Dr. Terwilliker zoals die in boze dromen opduiken kan: bedreigend en bij tijd en wijlen grappig, maar van een soort onbegrijpelijke, enge grappigheid. Op het moment dat hij zich zingend in zijn dirigentenpak hijst voor de apotheose, komen al die aspecten tezamen en ben je blij dat je geen acht meer bent.

Moeder (Lieneke Le Roux) zijn gaande de gebeurtenissen de ogen geopend; zong ze aanvankelijk als jarenvijftig-diva nog ogenschijnlijk romantische, maar feitelijk onsamenhangende duetten met haar Doctor ('Ga mee met mij/Kijk naar het vee met mij' en meer zulks fraais van de hand van Niek Barendsen), na haar degradatie tot schemerlamp weet zij beter: het is gewoon een nare man. De loodgieter is veel leuker.

Gelukkig voor Bart, een rol van Joep Onderdelinden, die zich kranig weert in het science fiction-achtige universum van de droom van een achtjarige. Overrompeld en doodsbang, terwijl hij in de duisternis wacht op inscheping aan boord van de zeppelin, vol bravoure als hij zich in de (prachtige) machinekamer mee laat slepen in een ontsnappingplan. Hoe het eindigt? Met hamburgers en friet. Heerlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden