Onbarmhartige premiejager met een slechte reputatie in Nederland

Eufemistisch wordt het wel een private-equityfonds genoemd, heel eerbiedig een investeringsfonds, wat minder eerbiedig een opkoopfonds en erg oneerbiedig een premiejager. CVC Capital Partners, dat nu een consortium leidt dat SNS Reaal wil overnemen, heeft in Nederland niet bij iedereen een goede naam.


CVC behoort tot de vijf grootste private-equityfondsen ter wereld, en net als hedgefondsen worden ze nogal eens als aasgieren geportretteerd. Het in 1981 door de Amerikaanse bank Citicorp opgerichte Citicorp Venture Corp (CVC) is aanvankelijk een investeerder van durfkapitaal die jonge veelbelovende bedrijven probeert te helpen.


Tien jaar later splitst de Europese tak zich af als een zelfstandige durfkapitaalinvesteerder. Een van de medeoprichters is dan de Nederlander Rolly Ridder van Rappard. De nieuwe groep nodigt rijke beleggers uit zich aan te sluiten. Het vermogen wordt gebruikt om met bankleningen (waarbij de over te nemen bedrijven als onderpand dienen) slecht draaiende of afgedankte ondernemingen op te kopen, te saneren en daarna weer met winst te verkopen of naar de beurs te brengen.


In Nederland is CVC dankzij de inbreng van Van Rappard vanaf het begin heel actief. Een van de eerste overnamen is de verlieslijdende Nederlandse Reassurantiegroep, een onderdeel van ING. In 1994 koopt CVC al een groot aantal onderdelen van de uit elkaar vallende Begemann Groep van Joep van den Nieuwenhuyzen op, zoals Smit Transformatoren en Docdata.


Eind jaren negentig gaat CVC op jacht naar het grote en snelle geld. Ze concentreert zich op bedrijven met minimaal een omzet van 1 miljard euro. Daarbij is alles welkom: chemiebedrijven, uitgeverijen, verpakkingsproducenten, winkels, verzekeraars , slotenmakers en ict-bedrijven als softwarehuis Raet. Buizenmaker Wavin wordt gekocht van Shell, verpakkingsproducent Kappa van BT en elf winkelketens waaronder Hans Anders en Perry Sport, van Vendex. In de jaren negentig maakte CVC rendementen van 100 tot 200 procent, maar dat wordt veel minder na 2001.


Sinds die tijd gaat CVC veel onbarmhartiger te werk. Na de overname van Acordis worden 550 mensen ontslagen bij garenfabrikant Enka in Ede. Omdat CVC zijn overnamen financiert met bankleningen, worden bedrijven vaak opgezadeld met enorme schulden en rentelasten.


Dat merkte bijvoorbeeld het afvalbedrijf Van Gansewinkel, dat tot de overname door CVC en KKR de naam had een sociale werkgever te zijn. Vorig jaar stapten twee commissarissen op omdat ze het niet eens waren met een grote door de opkoopfondsen geeiste reorganisatie. Ook bij supermarktketen C1000 zijn er weinig goede herinneringen aan CVC. Na de overname in 2003 werd blunder op blunder gestapeld. En vorig jaar kochten de familie-eigenaren van Volker Wessels noodgedwongen het bouwbedrijf weer terug, omdat het CVC niet lukte het bedrijf klaar te stomen voor een lucratieve beursgang.


CVC zwaait wereldwijd de scepter in meer dan 300 bedrijven met in totaal 400 duizend werknemers.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden