Ommekeer

DE confrontatie tussen paraderende protestanten en katholieke inwoners van Drumcree is niet op de spits gedreven. Anders dan eind vorige week nog werd gevreesd, zijn er in het weekeinde geen duizenden Oranjemannen naar Garvaghy Road opgetrokken om hun 'recht op doortocht' af te dwingen....

Toch is er maar bar weinig reden om de Noord-Ierse protestanten en katholieken te complimenteren. Want hun onverwachte zelfbeheersing was niet het gevolg van een politiek akkoord, van onderhandelingen, van Britse bemiddeling. Het was geen doorbraak van het gezonde verstand, waardoor de escalatie werd afgewend, maar integendeel een uiting van waanzin.

Zondagochtend werd in de overwegend protestantse plaats Ballymoney een aanslag gepleegd op een woonhuis. Drie kinderen, zoons van een katholieke moeder, vonden de dood.

Het is hartverscheurend, maar pas deze gruwelijke daad van terreur bracht de ommekeer. De zwijgende meerderheid in Noord-Ierland, die het vredesakkoord steunt, juist omdat zij verschoond wil blijven van religieus geïnspireerde moord en doodslag, vond eindelijk woordvoerders.

Geestelijken riepen op tot bezinning. De nieuwe protestantse premier David Trimble en zijn katholieke vice-premier Seamus Mallon vroegen de Oranjemannen weg te gaan uit Drumcree, omdat hun actie onvermijdelijk in de schaduw was komen te staan van de dood van de drie jongens.

Velen gaven gehoor aan de oproep. De lust tot paraderen was hen vergaan. Maar dat gold niet voor iedereen.

De harde kern van de Oranje Orde besloot stand te houden tot Garvaghy Road kan worden betreden. Ook deze militanten namen afstand van de moord op de drie kinderen, maar opgeven wilden ze niet. De gehechtheid aan de traditionele route van de Oranjemars stond voorop.

Voor extreme protestantse politici als dominee Ian Paisley overwoog een ander, profaner doel: het zoveel mogelijk beschadigen van het akkoord van Goede Vrijdag en van David Trimble, de gematigde Unionistische rivaal. Paisley schaarde zich daarom achter degenen die de confrontatie hoe dan ook willen voortzetten, en gaf daarmee opnieuw blijk van een beangstigend gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef.

De begrafenis van de drie jongens Quinn is zonder wanklank verlopen. Het intense verdriet van de katholieke en protestantse rouwgasten maakte het tot een indrukwekkende gebeurtenis. Hopelijk gaat hun wens in vervulling, dat met de dood van het drietal het bloedvergieten nu echt is afgelopen. Hopelijk blijft dat niet wéér een vrome wens.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden