Column

Ombudsman heeft niet goed opgelet bij mediatraining

Column Sheila Sitalsing

Dingen die niet doorgingen: als je erop gaat letten, blijkt het ervan te ritselen. Mark Rutte en Diederik Samsom die plannen hadden de relatie te verbreken; het gebeurde niet, niettemin slaagt De Telegraaf er al drie jaar lang in onophoudelijk kolommen te produceren met lichtelijk teleurgestelde versies van dit bijna-nieuws.

De Nationale Ombudsman Reinier van Zutphen na afloop van de besloten commissievergadering over de vacatures voor substituut-ombudsmannen. Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Femke Halsema die door de PvdA gevraagd is minister te worden; het verzoek was binnen 24 uur in de kiem gesmoord, maar drie jaar na dato schopte de non-gebeurtenis het tot breaking news, hoewel Vrij Nederland de kwestie eerder al eens terloops vermeldde. Toen keken weinigen ervan op.

De Nationale Ombudsman die van plan was geweest zijn Kinderombudsman een geheime ontslagbrief te laten tekenen; het kwam er niet van, hetgeen de Volkskrant er niet van weerhield het voornemen gisteren op drie plekken in de krant te vermelden. Want áls, dan.

Stel je voor dat: het is een aantrekkelijk genre, onuitputtelijk bovendien, want iedereen is weleens iets van plan.

Toch beklijfde dat van die Ombudsman. Er is iets met de Ombudsman. De hoeveelheden zendtijd en kolommen die aan hem worden besteed lijken erop te duiden dat er van alles niet deugt aan de man.

Ik was dol op de vorige Ombudsman, de oude, de man die zich nooit schaarde in het leger van bestuurders dat binnenskamers graag aantrapt tegen de onder hen gestelde tokkies met hun vunzige onderbuik, maar die altijd de kant van de kleine mensen koos.

Van zijn vertrek baal ik nog steeds. Toen het rumoer over zijn opvolger, de nieuwe, aanzwol, was ik niet te beroerd om een schepnet te trekken door het troebele water waarin de nieuwe amechtig aan het watertrappelen was, in de verwachting allerlei lelijks op te vissen.

Maar in het net lag enkel dit: Reinier van Zutphen is communicatief niet zo handig. Hij weet niet wat hij moet doen als hij een camera ziet, heeft bij de mediatraining niet goed opgelet toen ze het thema 'wat te doen als je zelf de ophef bent' behandelden, en geeft rationele antwoorden op emotionele vragen. Dat levert plaatjes op van zwijgende mannen in auto's met chauffeur ('Dikke BMW!' zouden ze in Oranje zeggen) en dan ben je nog maar één stap verwijderd van de roep om een referendum.

Zo werd een managementbeslissing die geheel binnen zijn bevoegheid valt en die iedere nieuwe directeur neemt - een eigen team verzamelen, vervelende en disfunctionerende mensen eruit flikkeren, types die je naar de kroon steken wegpromoveren - een nationale rel.

Van Zutphen wil niet verder met Marc Dullaert. Waaróm weten we ondanks alle zendtijd en alle kolommen nog steeds niet. Misschien vindt Van Zutphen hem een poseur en een flutjurist, misschien vindt hij hem, samen met de VVD, 'te activistisch in het asieldossier', misschien is er sprake van 'verschil van inzicht over het te voeren beleid', misschien hebben ze ruzie om een vrouw of is er jaloezie en andere kleinzieligheid in het spel.

Het vertrek is jammer voor de mensen die graag willen dat Marc Dullaert blijft, maar die gaan daar niet over - alle ingezamelde handtekeningen ten spijt. Als ze daar wel over willen gaan, kunnen ze beter bij de wetgever ijveren voor een eigenstandig, onafhankelijk instituut Kinderombudsman. Daar wil ik best een handtekening voor zetten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.