Column

Omarmen en verbroerderen luidt het devies

Stelling: Het Rijksmuseum verkeert in een permanente 'Time for Change'

Taco Dibbits poseert voor het Rijksmuseum.Beeld anp

'Time for Change.' Zou de raad van toezicht van het Rijksmuseum hebben gedacht aan de bekende slogan van Barack Obama toen hij besloot Taco Dibbits aan te wijzen als de nieuwe directeur van hun museum? Als opvolger van Wim Pijbes die naar Museum Voorlinden in Wassenaar verhuist.

'Time for Change.'

Nu was Pijbes al de verpersoonlijking van deze Obama-oneliner. Niet alleen omdat hij de Amerikaanse president eigenwijs de hand had geschud voor het oog van de wereldpers. Een mooie actie trouwens, die hem en het museum tot in de verste uithoeken van de aardbol bekendheid gaf. Wie was die man die ongevraagd meende op gelijke voet met de Amerikaanse wereldleider te kunnen staan?

Pijbes vertegenwoordigde ook een 'change' door op eigen initiatief veranderingen na te streven, met name in de manier waarop hij het 'Rijks' leidde. Assertiever dan zijn voorgangers, als een straatvechter met Pietje Bell-bravoure. De media opzoekend; zijn verontrusting niet verzwijgend over de fietserstunnel door het Rijksgebouw; actief de politiek benaderend als er een grote Rembrandtaankoop stond te gebeuren; zich energiek bemoeiend met de verbouwing.

De tijd van de gentleman-directeur die zich wentelde in een hogepriesterlijke walm van wierook, onderwijl luisterend naar gewijde operamuziek, was voorbij toen Pijbes als opvolger van Ronald de Leeuw de drempel van het Rijksmuseum - naar binnen - passeerde. De Rotterdamse Kunsthal-man die de overstap maakte naar het prestigieuze bolwerk van onze nationale cultuur in Amsterdam. Zijn komst, in 2008, heeft een kleine paleisrevolutie veroorzaakt. Ook omdat hij met die benoeming zijn mede-kandidaat voor de directeurspost, toenmalig hoofdconservator Dibbits, passeerde. Het zal niet rimpelloos zijn verlopen.

Inmiddels is zowel Obama, na acht jaar Amerikaans presidentschap, als Pijbes, na acht jaar directeurschap, zelf lijdend voorwerp geworden van een 'time for change'. Je vraagt je wel af of Pijbes, nu hij de drempel van het museum weer overschrijdt - ditmaal naar buiten -, het Rijksmuseum niet te veel heeft willen veranderen. Zo veel namelijk dat het museumbestuur de wat inhoudelijkere Dibbits heeft gevraagd. Zorgde de reuring van Pijbes voor een geslaagde verbouwing en een grote naamsbekendheid; nu mag Dibbits het museum nader inrichten.

'Time for Change', wederom. Ook doordat de assertiviteit van Pijbes wordt vervangen door het 'verbindende' van Dibbits. 'De schatten van het museum hebben volgens mij de kracht te verbinden', liet de nieuwe directeur weten. 'Het is een -museum van en voor iedereen.'

Wat hij precies wil verbinden, blijft onduidelijk. Wordt het museum gratis? Gaat hij bejaarden én jongeren actiever uitnodigen, bewoners uit arme en rijke wijken? Maar de toon is gezet: omarmen en verbroederen, zo luidt het devies. Het is een mooi moreel streven in deze tijd van onderscheid en verwijdering, opkomende segregatie en vervreemding. Wilde Pijbes net als Obama breken met het verleden, Dibbits ziet zijn rol meer weggelegd als Grote Verzoener.

Ben benieuwd met welke nieuwe president ze daarop dit najaar in Amerika zullen antwoorden. En met wie Dibbits straks op de voorpagina's staat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden