Om zichzelf te kwellen zingt Somberman door, zijn helse lot tegemoet

Na lang soebatten heeft Somberman een kennis van hem tot zijn huis toegelaten. Hij is vastbesloten zich van de aanwezigheid van die kennis niets aan te trekken. Hij zoekt het zelf maar uit.

Waar was hij mee bezig voor de kennis langskwam? O ja, hij was in zichzelf aan het brommen. Nou ja, brommen? Het was wel wat meer dan dat. Het leek meer op neuriën, misschien zou je het zelfs wel zingen kunnen noemen. Het wekte een sfeer van opgewektheid. Daaraan had Somberman een broertje dood. Om zichzelf te kwellen gaat hij ermee door.

De tekst van het lied, nauwelijks gezongen of hoorbaar, bevat woorden als 'dood', 'ziekte', 'eenzaamheid' en 'kerkhofbezoek'. Tranen biggelen over Sombermans wangen. Herhaaldelijk snuit hij zijn neus. Heerlijk! Het is lang geleden dat hij zo heeft genoten.

De kennis, die een scherp gehoor heeft, staat perplex, sterft van bewondering. Niet letterlijk natuurlijk. 'Wat heb jij een prachtige stem, Somberman', zegt hij. 'Je zou een aanwinst zijn voor het operakoor. Ook een solocarrière lijkt me binnen je mogelijkheden te behoren. Je zou op alle wereldpodia kunnen staan.'

Somberman houdt op te zingen, als bij dirigentenstokslag. Beroemd worden is voor hem het ergste dat hij zich kan voorstellen. Na enig zwijgen gaat hij dus door met zingen, zijn helse lot tegemoet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden